I SA/Kr 1826/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu na prowadzenie egzekucji administracyjnej postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 27.07.2015 r. nr [...] ([...]), działając jako wierzyciel w toku postępowania egzekucyjnego, po rozpoznaniu zarzutu wniesionego przez zobowiązanego J.G. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej obejmującej należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacone parkowanie pojazdu samochodowego, postanowił uznać zarzut za nieuzasadniony. Na powyższe postanowienie J.G. złożył zażalenie zatytułowane odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej – postanowienia Nr [...] z dnia 27.07.2015 ([...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22.09.2015 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 27.07.2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze. w powyższym postanowieniu zawarło błędne pouczenie o przysługującej stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając to na uwadze postanowieniem z dnia 8.10.2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało z urzędu treść postanowienia z dnia 22.09.2015 r. nr [...], w zakresie pouczenia o przysługującej skardze do sądu administracyjnego i pouczyło, że powyższe postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22.09.2015 r. nr [...] J.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu, że skarga dotyczy postanowienia, które aktualnie nie mieści się w katalogu aktów prawnych, podlegających zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji, zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika zatem, że już w momencie wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonego postanowienia (tj. w dniu 22.09.2015 r.) nie służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. Niewątpliwie organ drugiej instancji zawarł w swoim rozstrzygnięciu błędne pouczenie o przysługującej skardze, jednakże swój błąd niezwłocznie naprawił wydając postanowienie z dnia 8.10.2015 r. na podstawie art. 111 § 1, 1a i 1b Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania pouczenia, w którym poinformował skarżącego, że postanowienie z dnia 22.09.2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 27.07.2015 r. zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne jest ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący powyższe postanowienie w sprawie sprostowania pouczenia odebrał w dniu 16.10.2015 r. co zostało udokumentowane zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Pomimo powtórnego już prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ostateczne postanowienie z dnia 22.09.2015 r., stosując się do błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Za słuszne należy zatem uznać stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażone w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym wniesiona w niniejszej sprawie skarga winna podlegać odrzuceniu. Należy podkreślić, że w postępowaniu egzekucyjnym prawo do sądu zostało skutecznie skarżącemu zagwarantowane poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonego zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Reasumując, skarga w rozpoznawanej sprawie, wniesiona na postanowienie wierzyciela którego przedmiotem jest stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, jest niedopuszczalna, gdyż od dnia 15 sierpnia 2015 r. p.p.s.a. regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na tego rodzaju postanowienie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.