I SA/Kr 1847/14

Dnia 10 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1847/14 w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 kwietnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji rachunku bankowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku WSA w Krakowie z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1847/14, poprzez wpisanie prawidłowego numeru zaskarżonego postanowienia, tj. [...] w miejsce błędnie wpisanego – [...]. Kwestia sprostowania orzeczeń sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156§2 zd.1 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na wpisaniu w części wstępnej wyroku (a więc zawierającej elementy natury formalnej) błędnego numeru zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Analiza akt postępowania bezspornie wskazuje, że postanowienie to ma numer [...], a nie [...]. Nie ulega przy tym wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej omyłki nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie ww. przepisów.