I SA/Kr 1850/06

Dnia 27 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 września 2002 rok Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia 22 września 2006 roku Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzja utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] kwietnia 2004 roku Nr [...] odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku po zmarłej K. F. Powyższa decyzja została doręczona na adres podatnika w dniu [...] września 2006 roku. W dniu [...] października 2006 roku R. F. wniósł osobiście, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na wskazaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - oznaczonej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W świetle art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesiono japo upływie ustawowego terminu. W niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2006 roku, co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru. Skarga na wskazaną decyzję została wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu [...] października 2006 roku, a zatem po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu. Z powyższych względów skargę należało uznać za spóźnioną i jako taką odrzucić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.