I SA/Kr 186/09

Kraków, dnia 19 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 grudnia 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. postanawia: odrzucić sprzeciw L. O. od zarządzenia z dnia 12 lutego 2010r. W przedmiotowej sprawie referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 12 lutego 2010r. pozostawił bez rozpoznania wniosek L. O. o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powyższe zarządzenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 18 lutego 2010r. L. O. złożył sprzeciw na powyższe zarządzenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 8 marca 2010r. (data stempla pocztowego). Pismo to zostało następnie przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, do którego wpłynęło w dniu 22 marca 2010r. (data wpływu na dziennik podawczy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu, ponieważ został wniesiony po terminie. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie zaś z treścią § 2 w/w art. 259 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie ostateczny termin do złożenia skargi przypadał w dniu 25 lutego 2010r., a zatem skarżący złożył sprzeciw po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 259 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, sprzeciw jako spóźniony podlega odrzuceniu, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.