I SA/Kr 1861/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 18 sierpnia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną przez siebie decyzję z dnia 11 kwietnia 2014 r. nr [...], którą odmówiono skarżącej – G.Z. wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 maja 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzje Prezydenta Miasta O. z dnia 29 stycznia 2010 r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2010 r. Odpis powyższej decyzji doręczono skarżącej w dniu 22 września 2014 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu. W dniu 24 października 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła na powyższą decyzję, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej określanej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci skargę wniesioną po terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżąca otrzymała decyzję organu II instancji w dniu 22 września 2014 r. (odbiór osobiście potwierdziła na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru), zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiło doręczenie, upływał w dniu 22 października 2014 r. Skarżąca wniósł skargę w dniu 24 października 2014 r. a zatem 2 dni po terminie, pomimo że została prawidłowo pouczona o terminie na wniesienie środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.