I SA/Kr 1867/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "P" w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do lipca 2008 r., p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 listopada 2012 r. Stowarzyszenie "P" w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do lipca 2008 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 grudnia 2012 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skargi, tj. odpisu KRS oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieobecności adresata przesyłki, wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej w dniu 12 grudnia 2012 r. zawiadamiając jednocześnie stronę skarżącą o złożeniu pisma w placówce pocztowej i terminie jej odbioru (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w aktach sprawy). Wobec niepodjęcia w terminie przesyłki z wezwaniem, zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2012 r. uznano przesyłkę za skutecznie doręczoną. Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 199 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). Ponieważ skarga ta nie była opłacona, strona skarżąca została wezwana w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z kolei z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (osoby prawne i jednostki organizacyjne posiadające zdolność sądową), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponieważ skarga została złożona przez stowarzyszenie i podpisana przez osobę, której umocowania do reprezentacji strony skarżącej nie wykazano, wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skargi. W przypadku bowiem gdy skargę wnosi jednostka organizacyjna Sąd musi zweryfikować, czy podpisała się osoba mająca uprawnienie do składania oświadczeń w imieniu skarżącej. Brak przedłożenia wyżej opisanego dokumentu stanowi natomiast brak formalny skargi. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z dyspozycji tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Wykazane braki skargi miały zostać usunięte w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia ww. braków zostało stronie skarżącej doręczone skutecznie w dniu 27 grudnia 2012 r. (art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a.). Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie ustosunkowała się do ww. wezwania, w szczególności nie uzupełniła formalnych i fiskalnych braków skargi. Z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków skargi, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisów tych wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis ani której braków formalnych nie uzupełniono, podlega odrzuceniu.