I SA/Kr 1871/12

Kraków, dnia 10 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, z dnia 1.10.2012r., nr: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić W.G. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2013r. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 października 2013r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 października 2013r. Pismem nadanym faxem w dniu 12 listopada 2013r. W.G. złożył na powyższe postanowienie zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując, na zły stan zdrowia przejawiający się problemami z sercem. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał jedynie na zły stan zdrowia i pomimo szczegółowego wezwania przez Sąd w żaden sposób nie uprawdopodobnił sytuacji, iż stan ten uniemożliwił mu dokonanie czynności procesowej w terminie. Nadto, aby okoliczności wskazane przez wnioskodawcę mogły być uwzględnione powinien on wykazać, że jest to przyczyna nagła i zaskakująca, nie mająca charakteru stałego i przewidywalnego. Z przedstawionych okoliczności nie wynika zaś, iż schorzenie to miało charakter wyjątkowy poprzez natężenie choroby prowadzące do hospitalizacji. Natomiast stały charakter schorzeń sercowych skarżącego, na który wskazywał on już we wniosku o przyznanie prawa pomocy powoduje, iż można od niego wymagać, aby uwzględniał to przy podejmowaniu czynności sądowych i tak je organizował, aby uniknąć ujemnych skutków procesowych, Mając powyższe na uwadze wskazana przyczyna zwolnienia z winy niezachowania terminu nie zasługują na uwzględnienie, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.