I SA/Kr 1888/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt 1888/15, w sprawie ze skargi Klubu Sportowego M. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia odmówić sprostowania postanowienia Postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt 1888/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Międzyszkolnego Klubu Sportowego M. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 października 2015 r. nr [...]. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono organowi w dniu 18 kwietnia 2016 r. Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się o sprostowanie w powyższym postanowieniu, numeru decyzji i okresu objętego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej, podając, że w miejsce numeru "[...]." winien być podany numer "[...]." oraz w miejsce okresu od "stycznia do grudnia" 2009 r. winien być wpisany okres od "stycznia do listopada" 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jednocześnie stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a. Sąd może sprostowanie postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przeprowadzona przez Sąd weryfikacja postanowienia pod kątem zawartego we wniosku żądania organu wykazała, że zarówno podany w postanowieniu numer decyzji jak i okres ujęty w postanowieniu Sądu jest prawidłowy, gdyż wynika z akt sprawy. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., Sąd odmówił sprostowania postanowienia.