I SA/Kr 1894/12

PostanowienieWSA w Krakowie2014-05-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Urszula Zięba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, przy prawomocnie oddalonym wniosku o przywrócenie terminu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony, co oznacza, że uchybienie terminu nie zostało usprawiedliwione. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący Z.G. i T.G. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2012 r. dotyczącą podatku od nieruchomości za 2011 r. Decyzja została doręczona skarżącym z zastosowaniem fikcji prawnej doręczenia. Skarga została nadana w dniu 5 listopada 2012 r., co nastąpiło po upływie ustawowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony przez WSA w Krakowie i NSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. i T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: I odrzucić skargę, II zwrócić skarżącym uiszczony wpis od skargi w kwocie 213 (słownie: dwieście trzynaście) złotych. Decyzją z dnia 6 sierpnia 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wypowiedziało się w sprawie ustalenia T.G. i Z.G. podatku od nieruchomości za 2011r. Zawierająca tę decyzję przesyłka skierowana do Z.G. wskutek jego nieobecności była dwukrotnie awizowana pod jego adresem zamieszkania, a to w dniu 24 sierpnia 2012r., potem w dniu 3 września 2012r., następnie zaś powróciła do SKO jako niepodjęta w terminie. Podobnie przesyłka z decyzją skierowana do T.G. wskutek jego nieobecności była dwukrotnie awizowana pod jego adresem zamieszkania, a to w dniu 27 sierpnia 2012r., potem w dniu 4 września 2012r., następnie zaś powróciła do SKO jako niepodjęta w terminie. W dniu 5 listopada 2012r. pełnomocnik podatników nadał na poczcie przesyłkę zawierającą skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie, w której sformułował wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a wskutek zaskarżenia tego orzeczenia w drodze zażalenia, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014r. NSA utrzymał zakwestionowane postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., nr 749 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, zaś adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w tym miejscu, przy czym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Skoro skarżona decyzja została doręczona skarżącym, przy przyjęciu fikcji prawnej doręczenia zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej, odpowiednio w dniu 7 i 10 września 2012 r. to termin do wniesienia skargi upływał w konsekwencji bądź to 8 bądź też 10 października 2012r., podczas gdy przesyłkę zawierającą skargę nadano dopiero 5 listopada 2012r., a zatem uchybiono ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu do jej wniesienia. Wniosek skarżących o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi został natomiast prawomocnie oddalony. Mając na uwadze powyższe Sąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło