I SA/Kr 190/16

sygn. akt I SA/Kr 190/16 Kraków, dnia 13 października 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 grudnia 2015r., znak [...], w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: skargę odrzucić. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi C. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 grudnia 2015r., znak [...] , w przedmiocie podatku akcyzowego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 czerwca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 4 859 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 czerwca 2016 r. (poprzez podwójne awizo). Do dnia 10 sierpnia 2016r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.