I SA/Kr 1900/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-02-16
Skład orzekający: Urszula Zięba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, takich jak brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie przedłoży dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji oraz nie wskaże wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak tych elementów uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliczenie należnego wpisu sądowego.Stan faktyczny
Spółki złożyły skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości. Sąd wezwał strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Jedna ze spółek nie uzupełniła braków formalnych, a przesyłka z wezwaniem została zwrócona do nadawcy jako niedostarczona. W związku z tym Sąd postanowił odrzucić skargę tej spółki.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "J." Sp. z o. o. z siedzibą w Imbramowicach, "J." Sp. z o. o. z siedzibą w A., "H" PHZ Sp. z o. o. z siedzibą w A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2015r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: odrzucić skargę "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A
Pismem z dnia 3 listopada 2015r. "J" Sp. z o. o. z siedzibą w I, "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A, "H" PHZ Sp. z o. o. z siedzibą w A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2015r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismami z dnia 14 grudnia 2015r., wezwano strony skarżące do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie Prezesa Zarządu E.M. (podpisanej pod skargą) do reprezentowania stron skarżących, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
30 grudnia 2015r. Prezes Zarządu E.M.nadała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pisma, w których wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz przesłała aktualny odpis z KRS do spraw ze skargi "J" Sp. z o. o. z siedzibą w I. i "H" PHZ Sp. z o. o. z siedzibą w A, natomiast nie wpłynęła odpowiedź na wezwanie tut. Sądu odnośnie Spółki "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A.
Przesyłka z dnia 14 grudnia 2015r. nadana do Spółki "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A. została dwukrotnie awizowana, a jej zwrot do nadawcy nastąpił w dniu 13 stycznia 2016 r. Przedmiotową przesyłkę dołączono do akt sprawy i uznano za skutecznie doręczoną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej: jako "p.p.s.a.") zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej oraz brak w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia.
W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (jak w rozpatrywanym przypadku), skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów, zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej, ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, zaś zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej (jak w rozpatrywanym przypadku) lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tylko tak umocowane osoby mogą udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej, w tym do złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz do reprezentowania osoby prawnej w toku tego postępowania.
Odnosząc się do kwestii braku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 49 § 1 i art. 215 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. m.in. skarga powinna zawierać, (jako pismo wszczynające postępowanie sądowe) oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak tego oznaczenia ma charakter istotny, gdyż uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W przypadku braków formalnych skargi, a takim jest brak wartości przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Treść art. 215 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie osoba, która podpisała skargę w imieniu Spółki "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A, na wezwanie Sądu nie przedłożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania ww. Spółki w przedmiotowej sprawie, a ponadto nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia.
W realiach niniejszej sprawy, Spółka "J" Sp. z o. o. z siedzibą w A. pomimo iż została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach niezłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełniła w wyznaczonym terminie obowiązku, o którym mowa w powyższych regulacjach. Stanowi to istotny brak skargi, który uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu. Brak wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze uniemożliwia rozpoznanie niniejszej sprawy, nie pozwala bowiem na obliczenie wpisu. Natomiast brak przedłożenia odpisu z KRS uniemożliwia prawidłowe określenie osoby do reprezentacji Spółki.
Nadmienić również należy, że Sąd, wezwał Spółkę "J" Sp. z o. o. z siedzibą w Andrychowie do uzupełnienia braków formalnych skargi w trybie art. 73 p.p.s.a., jednak Spółka nie podjęła przesyłki sądowej w wyznaczonym terminie i nie uzupełniła braków formalnych skargi, a tym samym nie uczyniła zadość wezwaniom Sądu w ustawowo zakreślonym siedmiodniowym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło