I SA/Kr 1919/02

|Sygn. akt I SA/Kr 1919/02 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Ewa Rojek (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005r., sprawy ze skarg K. S., na decyzje Izby Skarbowej, z dnia 25 czerwca 2002r. Nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec 2001r., -skargi oddala- ISA/Kr 1919/02 Uzasadnienie Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] czerwca 2002r. o numerach [...]Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego odpowiednio o numerach, z dnia [...] marca 2002r. odmawiających: 1.umorzenia zaległości podatkowej z tytułu niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT - 5 za miesiąc styczeń 2001 r. w kwocie 3354,60zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 1217,30zł 2.umorzenia zaległości podatkowej z tytułu niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT - 5 za miesiąc luty 2001 r. w kwocie 1270,20zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 417,50zł 3.umorzenia zaległości podatkowej z tytułu niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT - 5 za miesiąc marzec 2001r.w kwocie 811,70zł wraz z odsetkami za zwłokę 237,50zł 4.umorzenia zaległości podatkowej z tytułu niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT - 5 za miesiąc maj 2001 r. w kwocie 18.452,80zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 4103,60zł 5.umorzenia zaległości podatkowej z tytułu niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych PIT - 5 za miesiąc czerwiec 2001 r. w kwocie 12.060,40zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 2.288,50zł. W uzasadnieniach decyzji Izba wskazała, że przedmiotowe zaległości podatkowe powstały w wyniku nieprawidłowego ustalenia przez K.S. wysokości zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące styczeń, luty, marzec, maj i czerwiec 2001 r. W 2000r. K. S. wykonujący zawód adwokata osiągnął dochód 298.529,82zł a nadto z tytułu najmu w kwocie 30.550,83zł.Za miesiące l – VI 2001 r. podatnik osiągnął z tytułu swojej działalności zawodowej dochód w kwocie 192.032,16zł a z tytułu najmu 27.494,59zł.Nadto skarżący jest współwłaścicielem kilku nieruchomości a nadto posiada 8 lokali mieszkalnych na terenie miasta Krakowa z których czerpie stały wskazany wyżej dochód. W kancelarii K. S. miała miejsce kradzież znacznej sumy pieniędzy na jego szkodę. Jednakże jak wynika z zeznania podatkowego K. S. za rok 2001 r. zaliczył on do kosztów uzyskania przychodu stratę pieniędzy w kwocie 325.742,13zł co faktycznie zniekształca jego rzeczywisty wykazany dochód za ten rok. Tak określona sytuacja materialna podatnika nawet biorąc pod uwagę konieczność spłat przez podatnika innych zadłużeń nie uzasadnia uwzględnienia jego wniosku. Zgodnie z art.67 § 1 Ordynacji podatkowej w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, organ podatkowy może na wniosek podatnika umorzyć w całości lub części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę. U m orze nie zaległości podatkowej jest zatem instytucją wyjątkową, której zastosowanie winny uzasadniać nadzwyczajne okoliczności. Fakt kradzieży nawet tak znacznej sumy pieniędzy taką okolicznością nie jest albowiem podatnik zwrotu tej kwoty dochodzić może na drodze cywilno - prawnej. Nadto analiza majątku podatnika prowadzi do wniosku, że zapłata należności wobec Skarbu Państwa dla podatnika nie będzie nadmiernym obciążeniem. Fakt posiadania przez skarżącego innych zadłużeń nie może prowadzić do wniosku, że mają one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa albowiem w pierwszej kolejności należy chronić interes publiczny. W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.S. wnosił o stwierdzenie nieważności, zaskarżonych decyzji wraz z poprzedzającymi je decyzjami organu l instancji nie powołując się przy tym na żaden przepis prawa a nadto wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. Z uzasadnienia skargi wynika, że organy skarbowe niewłaściwie oceniły stan faktyczny poprzez przyjęcie, że sytuacja finansowa skarżącego pozwala mu na spłatę przedmiotowych zaległości bez uszczerbku dla niego i jego najbliższych. K.S. przyznał, że posiada majątek nieruchomy, którego jednak nie może spieniężyć, zaś cywilno-prawne mimo uzyskania zasadzających na jego rzecz wyroków gwarantuje faktycznego zwrotu pieniędzy. Nadto wskazał, że osiągane przez niego wysokie dochody leżą w interesie Skarbu Państwa ale nie pozwalają na spłatę zadłużeń wobec wielości wierzycieli. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi podnosząc dodatkowo, że decyzje wydawane w trybie art.67 ustawy Ordynacja podatkowa oparte są na uznaniu administracyjnym co oznacza, że nawet w przypadku wystąpienia przesłanek o których mowa w powyższym artykule organy podatkowe nie są zobligowane do przyznania ulgi podatkowej. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w. granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Analizując pod tym kątem niniejszą sprawę należy stwierdzicie zaskarżone rozstrzygnięcia wydano w poprawnie przeprowadzonym postępowaniu i są one zgodne z przepisem prawa materialnego odnoszącym się do przedmiotu sprawy. Instytucja umorzenia zaległości podatkowej w trybie decyzji organu podatkowego w indywidualnej sprawie (art.67 § 1 Ordynacji podatkowej) jest zbudowana przy zastosowaniu tzw. uznania administracyjnego. Uznanie to doznaje ograniczeń jedynie poprzez dyrektywy powyższego przepisu tj. ważny interes podatnika i z drugiej strony interes publiczny. Kryteria te w każdej sprawie muszą być indywidualnie ustalane i oceniane. Kontrola więc legalności decyzji wydanych w ramach uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił i przeanalizował całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika i ważny interes publiczny oraz czy nie naruszył swobodnej oceny dowodów. W niniejszej sprawie organy skarbowe prawidłowo zebrały materiał dowodowy a po przeanalizowaniu wyciągnęły z niego prawidłowe wnioski. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa nie budzi wątpliwości, że umorzenie jest instytucją prawa o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest płacenie podatków. Ważnym interesem podatnika, nie może być jak chce skarżący dokonana na jego szkodę kradzież w sytuacji gdy posiada on stałe dochody oraz majątek nieruchomy znacznie przekraczający wysokość zadłużenia a nadto możliwość niwelowania straty w drodze powództwa cywilnego. Skoro zatem organy podatkowe wydały decyzję w oparciu o ustawowe kryteria skarga nie mogła odnieść skutku. Mając powyższe na uwadze na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Rozpoznając sprawę oparto się na art.97 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U.Nr.153 poz.1271.)