I SA/Kr 1927/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 września 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 8 września 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko P. S. w zakresie skutków sprzedaży nieruchomości za nieprawidłowe. W indywidualnej interpretacji zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z powodu niezgodności tej interpretacji z prawem, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Przesyłka zawierająca to rozstrzygnięcie została doręczona skarżącemu w dniu 13 września 2011r. W dniu 11 października 2011r. podatnik skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną interpretację kwestionując stanowisko organu podatkowego – bez jego uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Oznacza to, że skargę na interpretację indywidualną można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa czyni taką skargę niedopuszczalną. Wówczas, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 13 września 2011r. doręczono skarżącemu interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 8 września 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący został w sposób prawidłowy pouczony o trybie wnoszenia skarg na interpretacje indywidualne, tj. o treści art. 52 § 3 oraz art. 53 § 2 p.p.s.a. Pomimo tego, skarżący bez uprzedniego wezwania Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 11 października 2011r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na wskazaną wyżej interpretację indywidualną. Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, iż skarga jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy, a więc w przedmiocie interpretacji indywidualnej. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.