I SA/Kr 1929/12

Dnia 17 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o zwrot kosztów podróży w sprawie ze skargi H.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z 23 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić wniosek o zwrot kosztów podróży Wyrokiem z 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1929/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę H.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z 23 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Tego samego dnia, podczas rozprawy, skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów podróży w wysokości 22 zł, dołączając do niego bilet. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) poniesione przez stronę koszty przejazdów do sądu, należą do niezbędnych kosztów postępowania. Jednakże zgodnie z art. 199 p.p.s.a. zasadą jest, że strony postępowania przed sądem administracyjnym same ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., uzależniając zwrot kosztów postępowania od treści orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. W myśl wskazanego art. 200 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt - w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy, zwrot kosztów postępowania sądowego przysługiwałby skarżącemu, gdyby zaskarżone postanowienie zostało uchylone. Brak jest natomiast przepisu, który dawałby podstawę do zwrotu kosztów postępowania sądowego w przypadku, gdy strona przegra spór sądowy jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, brak było podstaw do uwzględnienia żądania przedmiotowego wniosku, związku z czym Sąd orzekł jak w sentencji.