I SA/Kr 193/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 4 grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej wydanej w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności, jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2012r. postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi ww. skarżącego na wskazaną w rubrum, decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2018r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, działając na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku rozpoznania sprzeciwu od ww. postanowienia, WSA w Krakowie w dniu 24 października 2018r., działając w oparciu o art. 244 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. w zw. z art. 260 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., wydał postanowienie zmieniające ww. postanowienie Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego z dnia 24 sierpnia 2018r., przyznając skarżącemu R. B. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpatrując zatem obecnie ponownie złożony wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, który został dołączony do sprzeciwu, należy stwierdzić, iż dalsze prowadzenie postępowania w kwestii przyznania prawa pomocy trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało już bowiem przyznane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2018r. W konsekwencji żądanie skarżącego zostało uwzględnione w całości, a dalsze procedowanie w tym zakresie, stało się bezprzedmiotowe. Obejmuje więc ono i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić trzeba, że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma więc znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej, a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono bezprzedmiotowe, albowiem skarżący w dalszym ciągu korzysta z przyznanego mu prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (por. uchwała NSA z dnia 02.12.2010r., sygn. akt II GPS 2 /10 ). Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.).