I SA/Kr 1950/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 01.10.2010r. , nr [...] w przedmiocie określenia wysokości należności z tytułu niepobranego podatku od wynagrodzenia pracownika za miesiąc grudzień 2005r. postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla R.W. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek R.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 01.10.2010r. , nr [...], w przedmiocie określenia wysokości należności z tytułu niepobranego podatku od wynagrodzenia pracownika za miesiąc grudzień 2005r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów R. W. jest inwalidą II grupy, po dwóch zabiegach kardiologicznych, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Mieszka w bloku mieszkalnym , w jednopokojowym lokalu przy ul. K. w S., który jest własnością U.K.. Otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 773,67 zł. miesięcznie. Z tego tytułu w 2009r. uzyskał dochód w wysokości 21 796,16 zł. Z renty pokrywa czynsz (200 zł.), opłaty za energię elektryczną , gaz, wodę. Na lekarstwa wydaje ok. 100 zł. miesięcznie. Nie posiada oszczędności, lokat bankowych ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270 z p. zm. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Obecna sytuacja R.W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Otrzymuje on wprawdzie stały miesięczny dochód w postaci renty, świadczenie to jest jednak w całości wydawane na opłaty, lekarstwa i utrzymanie. R.W. nie posiada również żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Ponadto podkreślić trzeba, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych. W sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1927-50/10 łączna suma wpisów od skarg wynosi 2400 zł. co stanowi kwotę kilkakrotnie przekraczającą dochód strony skarżącej a tym samym i jej możliwości płatnicze. Stąd też konieczność uiszczenia zarówno tej kwoty jak i tym bardziej kosztów wynagrodzenia doradcy podatkowego wraz z tą sumą zagroziłaby realizacji podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.