I SA/Kr 1961/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K.– S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. – S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2015 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla K. K. – S. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2015 roku w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, skarżąca K. K. – S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem M.S. oraz trojgiem dzieci: A. ur. 2001, A. ur. 2004 i E. ur. 2012. Ich miesięczny dochód wynosi 1.029,50 zł i stanowi go zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 705,50 zł oraz świadczenia rodzinne w wysokości 102 zł, 102 zł i 120 zł. Wnioskodawczyni nie posiada majątku w postaci nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Mąż skarżącej jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wydatki rodziny przedstawiają się następująco: telefon 60 zł, rata kredytu 600 zł, energia elektryczna 330 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku K. K. – S. podniosła, że nie posiada przychodów, ani majątku, który pozwoliłyby na zapłatę opłaty sądowej. Od września 2012 roku strona pozostaje w stałym leczeniu dolegliwości psychicznych, które nie pozwalają na podjęcie pracy. W związku z tym od ponad 3 lat korzysta ona z pomocy MOPS. Do wniosku załączone zostały kopie następujących dokumentów: zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia skarżącej z dnia 12 października 2015 roku oraz zaświadczenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o objęciu K. K. – S. pomocą ośrodka od czerwca 2012 roku. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz radcy prawnego. W ocenie orzekającego K. K. – S. uwiarygodniła, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja materialna skarżącej nie jest łatwa. Ani skarżąca, ani jej mąż nie pracują zawodowo. Źródłem utrzymania rodziny są zasiłki wypłacane przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, które w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania jej członków. Skarżąca ma problemy zdrowotne, pozostaje w stałym leczeniu farmakologicznym. Wnioskodawczyni, ani członkowie jej rodziny, nie dysponują oszczędnościami, ani składnikami majątku, które mogłyby zostać spieniężone. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przewyższa możliwości płatnicze strony. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.