I SA/Kr 197/04
WyrokWSA w Krakowie2006-08-17
Skład orzekający: WSA Urszula Zięba, NSA Józef Gach, WSA Anna Znamiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, może umorzyć postępowanie na podstawie art. 243 § 1a Ordynacji Podatkowej, jeśli zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu?Ratio decidendi
Organ podatkowy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, nie może umorzyć postępowania na podstawie art. 243 § 1a Ordynacji Podatkowej, nawet jeśli zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu. Przepis ten nie przewiduje kompetencji do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w takiej sytuacji. W przypadku stwierdzenia przedawnienia, organ powinien wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania i uchylenie decyzji dotyczącej odpowiedzialności płatnika za niepobrane zaliczki na podatek dochodowy od pracowników. Naczelnik Urzędu Skarbowego wznowił postępowanie, ale następnie umorzył je ze względu na przedawnienie zobowiązania podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję o umorzeniu. Strona skarżąca wniosła skargę do sądu, argumentując, że po wznowieniu postępowania nie można go umorzyć.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego K. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 197/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Anna Znamiec, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2006r., sprawy ze skargi T. A., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., z dnia 7 stycznia 2004r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności płatnika za nie pobrane zaliczki, na podatek dochodowy od pracowników za miesiące: marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień, 1995r., I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 200 zł. (dwieście złotych).
Zaskarżoną decyzją - po rozpatrzeniu odwołania utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego K. z dnia [...].11.2003r nr. [...], którą "umorzono postępowanie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie określenia wysokości zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za stosunku pracy za okres 03, 05-12.1995r , zakończonego ostateczną decyzją Urzędu Skarbowego K. z dnia [...].11.1996r Nr [...] ze względu na przedawnienie zobowiązania podatkowego."
Decyzje te zostały wydane w następującym stanie faktycznym :
T. A. na podstawie art.241 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja Podatkowa (Dz.U.Nr.137 poz.926 ze zm.) wniósł o umorzenie postępowania i uchylenie decyzji nr [...], co uzasadnił tym, że decyzja ta "nie uwzględniła prawidłowego (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 grudnia 1980r o zobowiązaniach podatkowych - Dz.U.z 1993r nr 108 poz.486 ze zm. ) zaliczenia sum uzyskanych z bezprawnie przeprowadzonych w stosunku do niego postępowań egzekucyjnych w okresie od dnia [...].01. do dnia [...].11.1996r. Prawidłowe zaliczenie zaś tych kwot w sposób fundamentalny wpływa na określenie zaległości opisanej w tej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...].08.2003r Nr. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego K. działając na podstawie art.243 § 1 w zw. z art.240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29.08.1997r Ordynacja Podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz.926) wznowił przedmiotowe postępowanie. Okazało się jednak, że zobowiązanie T. A. z tytułu nie wpłacenia przez niego jako płatnika pobranych zaliczek na podatek dochodowy od pracowników - przedawniło się. Dlatego też umorzono postępowanie wszczęte z jego wniosku.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7.01.2004r Nr [...] T. A. wniósł o uchylenie decyzji, co uzasadnił tym, że skoro odrębnym postanowieniem wznowiono postępowanie, to nie można było go umorzyć na podstawie art.243 § 1a ustawy Ordynacja Podatkowa decyzją utrzymaną w mocy przez zaskarżoną decyzję.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
Stosownie do art.243 ustawy Ordynacja Podatkowa w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2003r "W razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania" (§ 1) "Wznowienie postępowania jest niedopuszczalne po upływie terminów przewidzianych w art.68 lub w art.70" (§ 1a).
"Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy" ( § 2 ).
"Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji" ( § 3).
Żądanie wznowienia postępowania wszczyna się z chwilą jego doręczenia organowi podatkowemu (art.165 § 3), postępowanie wstępne, tzw. wznowieniowe. W toku tego postępowania organ podatkowy ogranicza się do badania, czy :
a) żądanie pochodzi od strony
b) żądanie dotyczy postępowania zakończonego decyzją ( art.240 § 1 in principio)
c) kwestionowana decyzja ma charakter ostateczny (j.w.)
d) w żądaniu wskazano postawę wznowienia ( art. 240 § 1 pkt 1-8)
e) w przypadku żądania na podstawie pkt 4 i 8 § 1 art.240, zachowano miesięczny termin
f) w przypadku żądania dotyczącego postępowania zakończonego decyzją ostateczną wymiarową bada również kwestię przedawnienia zobowiązania podatkowego lub prawo do wydania decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania (art.243 § 1 a ).
Niespełnienie choćby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania (art.243 § 3) .
Natomiast art. 243 § 1 a nie upoważnia tego organu do wydania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania .
Skoro organ I instancji postąpił inaczej, a organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o tym, to rażąco naruszyły one ten przepis. Przepis ten nie przewiduje kompetencji do wydania decyzji o umorzeniu postępowania.
Dlatego na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c i art.135 u p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 tej samej ustawy .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło