I SA/Kr 1982/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg K.K. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2013 r. Nr: [...] i [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a ustanowić dla K.K. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K.K. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2013 roku Nr: [...] i Nr: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód brutto z emerytury wynosi 1.466,70 zł (netto 864,03 zł). Skarżąca nie posiada żadnego majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż mieszka w mieszkaniu, które w latach 90-tych pochodziło z przydziału. Obecnie, po odzyskaniu kamienicy przez prywatnego właściciela, jest wynajmowane. Koszty miesięcznego utrzymania skarżącej pochłaniają jej cały dochód netto w kwocie 864,03 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku oraz załączonego dokumentu w postaci potwierdzenia wypłaty świadczenia emerytalnego za miesiąc styczeń 2014 roku jedynym źródłem utrzymania K.K. jest emerytura w wysokości netto 864,03 zł. Skarżąca nie dysponuje dochodami z innych źródeł. Uzyskiwane w miesiącu dochody w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie wnioskodawczyni. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani cennych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone. Nie jest ona zatem w stanie pokryć wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącej i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.