I SA/Kr 1999/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2015r., w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia: -sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2015r., sygn. akt I SA/Kr 1999/14 oraz jego uzasadnieniu, w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "[...]", wpisać prawidłowy numer tej decyzji w brzmieniu "[...]" oraz w ten sposób, że w pierwszym zdaniu na pierwszej stronie uzasadnienia, w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "[...]", wpisać prawidłowy numer tej decyzji w brzmieniu "[...]"- Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015r., sygn. akt I SA/Kr 1999/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 26 listopada 2015r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Sądu o sprostowanie ww. postanowienia w ten sposób, by wpisać prawidłowy numer zaskarżonego aktu "[...]" w miejsce nieprawidłowych parametrów "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei treść art. 166 p.p.s.a. wskazuje, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014r. nr [...]. Wpisanie zatem w postanowieniu innych parametrów zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego postanowienia. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.