I SA/Kr 2015/14

Kraków, dnia 17 lipca 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K Sp. z o.o. w T o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 października 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K. Sp. z o.o. w T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 października 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Z danych zawartych w formularzu wniosku "PPPr" wynika, że strona skarżąca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych w wyspecjalizowanych sklepach. W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000 zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy według bilansu za ostatni rok wyniosła 8.360,33 zł. Ostatni rok obrotowy został zamknięty zyskiem w wysokości 14.389,96 zł. Wskazano ponadto, iż spółka dysponuje rachunkiem bankowym w PEKAO S.A., którego stan środków na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy wyniósł 0 zł. Spółka podniosła, że nie jest w stanie uiścić kwoty wpisu bez uszczerbku utrzymania ze względu na fakt przejściowej utraty na skutek działań organów celnych płynności finansowej i brak wolnych środków pieniężnych. Dodatkowo dokonano zajęcia konta bankowego spółki, dlatego nie ma możliwości dokonywania z niego jakichkolwiek wypłat. W kolejnym piśmie spółka wskazała, że stan środków na koncie bankowym z ostatnich trzech miesięcy był zerowy, a stan środków w kasie wynosi 400 zł. Spółka nie posiada środków trwałych i nie zatrudnia pracowników. Zeznanie podatkowe za 2014 rok nie zostało jeszcze sporządzone. Do pisma z dnia 12 marca 2015 roku załączona została deklaracja VAT-7K, z której wynika, że podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w 4 kwartale 2014 roku wyniosła 134.818 zł. Spółka wyjaśniła też, że pracownicy byli zatrudnieni przez nią do listopada 2014 r. Aktualnie spółka nie prowadzi bieżącej działalności handlowej, nie zatrudnia pracowników, a wynagrodzenie pełnomocnika opłacane jest ze środków prywatnych wspólników. Do pisma załączone zostały następujące dokumenty: pismo do banku PeKaO S.A. w T. z dnia 23 kwietnia 2015 roku, odpowiedź banku z dnia 24 kwietnia 2015 roku, z której wynika, że umowa rachunku bankowego nr [...] na rzecz K Sp. z o.o. w T. została wypowiedziana z dniem 29 sierpnia 2014 roku, a na dzień wypowiedzenia umowy na rachunku było zajęcie wierzytelności w kwocie głównej 401.626 zł – organ egzekucyjny Dyrektor Izby Celnej. Strona przedłożyła ponadto sprawozdanie finansowe za rok 2014 oraz zeznanie CIT-8, z którego wynika, że wysokość przychodów w roku podatkowym 2014 wyniosła 740.452,34 zł, przy kosztach jego uzyskania 723.443,32 zł, co dało dochód w wysokości 17.009,02 zł. Prokurent spółki oświadczył, iż wynagrodzenie pełnomocnika pokrywane jest ze środków prywatnych wspólników. Potwierdził on, że spółka aktualnie nie zatrudnia pracowników, lecz zatrudniała ich do końca listopada 2014 r, a więc do końca okresu, w którym prowadziła działalność handlową. Obecnie spółka, ze względu na działania organów celnych, działalności nie prowadzi, lecz zamierza ją wznowić po uzyskaniu korzystnych orzeczeń w sprawach podatku akcyzowego. Postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. Referendarz sądowy w WSA w Krakowie wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalił. Jego zdaniem strona skarżąca nie wykazała, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy. Uznał, że jest w stanie wygospodarować środki, z których finansowane jest wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Referendarz zwrócił uwagę na wartość aktywów oraz kapitał zakładowy spółki. W sprzeciwie od tego postanowienia skarżąca spółka wskazała, że środki trwałe spółki są albo zajęte w postępowaniu egzekucyjnym, albo niezbywalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Przyznanie prawa pomocy o sobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej – zgodnie z art. 246 § 2 pkt p.p.s.a. – może nastąpić w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Warunki zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania – a tego dotyczy wniosek skarżącej spółki – określa art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, w tym także spółce cywilnej, może być zatem przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że zachodzą przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Z wyjaśnień do sprawozdania finansowego spółki wynika, że posiada ona środki trwałe, warte 8 360, 33 zł i są to maszyny, urządzenia, narzędzia, przyrządy, ruchomości oraz wyposażenie. Nie posiada gruntów, budynków i budowli oraz środków transportowych. Dokumenty, zgromadzone w aktach sprawy potwierdzają również, że na koncie bankowym spółki istniało zajęcie wierzytelności do kwoty 401.626 zł. Spółka nie uchylała się od kierowanych do niej w trakcie postępowania wezwań o uzupełnienie dokumentacji oraz złożenie dodatkowych wyjaśnień. Uznać należało, że mimo osiągnięcia w poprzednim roku pewnego zysku oraz posiadania przez stronę środków trwałych, o niezbyt wysokiej zresztą wartości, K. Sp. z o.o. w T. nie dysponuje odpowiednimi środkami na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 245 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.