I SA/Kr 2019/03
WyrokWSA w Krakowie2006-06-21
Skład orzekający: Tadeusz Wołek, Krystyna Kutzner, Grażyna Danielec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy faktura korygująca i oświadczenie kontrahenta zagranicznego, sporządzone po wydaniu ostatecznej decyzji celnej, mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania celnego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Faktura korygująca i oświadczenie kontrahenta zagranicznego, sporządzone po wydaniu ostatecznej decyzji celnej, nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie istniały w dniu wydania decyzji, nie były znane organowi i nie można ich uznać za istotne dla sprawy w kontekście nielegalnego wprowadzenia towaru na polski obszar celny.Stan faktyczny
Funkcjonariusze celni ujawnili fakturę za zakup programu komputerowego. Po kontroli wszczęto postępowanie celne, które zakończyło się decyzją o określeniu długu celnego. Po utrzymaniu decyzji w mocy przez organ odwoławczy, skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania, powołując się na fakturę korygującą i oświadczenie kontrahenta zagranicznego, które miały wykazać, że program nie został faktycznie zakupiony. Organ celny odmówił uchylenia decyzji, uznając, że nowe dowody nie spełniają przesłanek wznowienia postępowania. Skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2006 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] 2003r. nr [...] w przedmiocie długu celnego -skargę oddala -
I SA/Kr 2019/03
Uzasadnienie
Funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili w [...] 2001 r. kontrolę w firmie "[...]" Spółka z o.o. , w wyniku której ujawnili fakturę nr [...] z dnia [...].2000 r. dotyczącą zakupu programu komputerowego "[...]" umieszczonego na płycie CD-R . Wystawcą tej faktury była firma [...] z [...].
W związku z tym , że skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów , które potwierdziłyby spełnienie obowiązków celnych poprzez nadanie w/w towarowi przeznaczenia celnego , organ celny wszczął z urzędu postępowanie , którego celem było określenie sytuacji prawnej towaru.
W toku prowadzonego postępowania skarżąca wyjaśniła , że towar został przywieziony do Polski przez eksperta kontrahenta zagranicznego . Z protokołu kontroli z dnia [...].2001 r. wynikało , że program ten zakupiono celem zainstalowania w przenośnej maszynie cyfrowej do automatycznego przetwarzania danych , która została zaimportowana według dokumentu SAD [...] z dnia [...].2000 r. Ujawniona faktura została zaksięgowana z datą [...].2000 r.
Dyrektor Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia [...] 2001 r. określił kwotę długu celnego w wysokości [...] zł , jako dłużnika wskazał skarżącą , jako datę powstania długu celnego przyjęto datę zaksięgowania faktury tj. dzień [...].2000 r. oraz określił wartość celną towaru na kwotę [...] EUR wynikającą z w/w faktury.
Dyrektor Izby Celnej w [...] , po rozpatrzeniu odwołania skarżącej , decyzją z dnia [...].2002 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W dniu [...].2003 r. wpłynął do Urzędu Celnego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w [...] z dnia [...].2001 r. ( faktycznie przedmiotowe postępowanie zakończyło się prawomocną decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].2002 r. ). W jego uzasadnieniu skarżąca działająca przez radcę prawnego wskazała , że w sprawie ujawniły się nowe istotne okoliczności faktyczne i dowody , przy czym ujawnione okoliczności faktyczne w pełni uzasadniają zgłoszone żądanie o wznowienie postępowania. Kontrahent zagraniczny [...] dokonał korekty faktury , która stanowiła przedmiot oceny Urzędu Celnego. Korekta uzasadniała - zdaniem skarżącej - prawidłowo ustalony stan faktyczny , który istniał zarówno w czasie wystawienia faktury , jak i w czasie wydania decyzji przez Dyrektora Urzędu Celnego.
Do wniosku skarżąca załączyła oświadczenie kontrahenta zagranicznego z dnia [...]2002 r. , z którego wynikało że kwotę [...] EUR omyłkowo ujęto w fakturze jako równowartość programu zamieszczonego na płycie CD-R . Programu tego skarżąca nie otrzymała, był on bowiem wykorzystany wyłącznie jako pomoc w szkoleniu i po zakończeniu tego szkolenia został wywieziony za granicę. W związku z tym , zdaniem kontrahenta , z faktury należało wyłączyć wartość programu .
Ponadto skarżąca załączyła do wniosku fakturę korygującą.
Dyrektor Izby Celnej w [...] , po wznowieniu postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej , decyzją z dnia [...] 2003 r. odmówił uchylenia w całości swojej decyzji z dnia [...] 2002 r.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ celny podniósł , że ujawniona faktura obejmowała koszty delegacji specjalisty z [...] w kwocie [...] EUR i oprogramowania w oparciu o które w/w przeprowadził szkolenie -w kwocie [...] EUR . Z informacji uzyskanej w trakcie kontroli wynikało , że program zakupiono celem zainstalowania w przenośnej maszynie cyfrowej do automatycznego przetwarzania danych , która została zaimportowana według dokumentu SAD nr [...] Program został wprowadzony na polski obszar celny nielegalnie, gdyż strona nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających nadanie mu jednego z przeznaczeń celnych.
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił , że w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja w dniu [...] 2002 r. w oparciu o fakturę z dnia [...].2000 r. , która została zaksięgowana w firmie skarżącej bez zastrzeżeń. Fakturę korygującą na kwotę [...] EUR wystawiono w dniu [...] 2002 r. , tj. po upływie 2,5 - letniego okresu . Fakt wywiezienia programu nie był znany w dniu wydania decyzji i nie został poparty żadnym dowodem. W toku postępowania kontrolnego skarżąca oświadczyła , że program został zainstalowany. W piśmie z dnia [...].2001 r. skarżąca wyjaśniła , że program został przywieziony , ale nie podniosła żadnych okoliczności dotyczących nie zainstalowania programu , czy też jego wywozu. W postępowaniu odwoławczym natomiast skarżąca kwestionowała jedynie zawyżenie wartości celnej towaru o koszty delegacji eksperta . Dopiero na etapie postępowania wznowieniowego skarżąca powołała się na okoliczność wywozu programu za granicę po zakończonym szkoleniu .
W ocenie organu celnego brak było podstaw do uznania okoliczności podniesionych przez skarżącą jako " nowych okoliczności" , które istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej , skoro od czasu ujawnienia spornej faktury , przez okres półtora roku skarżąca nie kwestionowała ani wartości tej faktury , ani zakupu programu. Okoliczności tych skarżąca nie podnosiła w postępowaniu w pierwszej i drugiej instancji.
Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że skarżąca nie kwestionowała faktu wprowadzenia na polski obszar celny przedmiotowego programu , które w rozumieniu przepisów celnych było wprowadzeniem nielegalnym, skutkującym w każdym przypadku powstaniem długu celnego w przywozie z mocy prawa. Zatem nawet późniejszy wywóz towaru poza polski obszar celny nie zmienia faktu , iż został on wprowadzony na polski obszar celny nielegalnie.
Podniesione we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności , nie istniały w dniu wydania decyzji , a zatem nie zostały spełnione przesłanki określone w art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej.
W dniu [...] 2003 r. do Dyrektora Izby Celnej w [...] wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie rozstrzygnięć organów celnych z dnia [...] .20001 r., z dnia [...].2002 r. oraz z dnia [...].2003 r. .
Skarżąca zarzuciła , że organ celny błędnie ustalił stan faktyczny sprawy . Niejasna co do opisu faktura stanowiąca podstawę wydania decyzji przez organ celny , została ostatecznie skorygowana przez kontrahenta zagranicznego poprzez wystawienie faktury korygującej. Dokument ten wraz z oświadczeniem kontrahenta zagranicznego ostatecznie wyjaśniły całą sprawę ; stanowiły one nowe i istotne dla sprawy okoliczności , które istniały w momencie wydania decyzji, nie znane organowi.
Skarżąca przedłożyła oświadczenie Zarządu Spółki z dnia [...].2003 r. , z którego wynikało , że Spółka nigdy nie składała zamówienia na program komputerowy.
Decyzją z dnia [...].2003 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].2003 r. odmawiającą uchylenia prawomocnej decyzji z dnia [...] 2002 r. i w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo organ celny podniósł , że ustalenia wynikające z protokołu kontroli z dnia [...].2001 r. zostały podpisane bez zastrzeżeń i mimo pouczenia o możliwości złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od jego podpisania , również w terminie późniejszym zastrzeżenia nie były wnoszone. Oznacza to , że w razie braku zastrzeżeń kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.
Po 2,5-letnim okresie od momentu kontroli skarżąca podniosła , że dyskietkę z programem przywiózł ekspert bez jej wiedzy . Takie twierdzenie - zdaniem organu celnego - nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Ekspert chcąc przeszkolić pracowników z obsługi tego programu musiał być w posiadaniu tego programu i skarżąca musiała być tego świadoma , tak samo jak kontrahent zagraniczny .Świadomość wwiezienia tej dyskietki do Polski musiała zatem istnieć zarówno po stronie skarżącej , jak i firmy [...]. Wbrew twierdzeniu skarżącej program komputerowy został wyszczególniony w ujawnionej fakturze i skarżąca za niego zapłaciła .
W sprawie istotny jest fakt nielegalnego przywozu na polski obszar celny przedmiotowego programu , natomiast nie mają znaczenia okoliczności dotyczące jego wywozu za granicę .
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego , Administracyjnego której skarżąca zarzuciła :
1. oparcie decyzji na fikcyjnym , sprzecznym z materiałem dowodowym stanie faktycznym oraz
2. błędne zastosowanie art.23 Kodeksu celnego
i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].2003 r. oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Dyrektora Izby Celnej .
Skarżąca podniosła , że organy celne błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy w oparciu o ujawnioną fakturę przyjmując , że towar o wartości [...] EUR został wprowadzony na polski obszar celny nielegalnie. Ustalenie to jest sprzeczne ze znajdującą się w aktach sprawy umową , z której wynika m.in. obowiązek przeprowadzenia szkoleń pracowników na terenie Polski w zakresie wymagań do szycia odzieży na eksport ; z fakturą za szkolenie ; z wyjaśnieniami kontrahenta zagranicznego oraz z oświadczeniem Zarządu skarżącej Spółki . W/w powtórzyła w skardze dotychczasowe zarzuty , że nie zamawiała i nie sprowadzała programu komputerowego , a przedmiotowa dyskietka po zakończonym szkoleniu została wywieziona za granicę. Ponadto skarżąca zarzuciła , że wartość celna programu powinna wynosić [...] EUR zgodnie z fakturą korygującą, a nie jak przyjęto w rozstrzygnięciu organu celnego- [...] EUR.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podkreślił , że postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w trybie wznowienia postępowania i ocena żądania skarżącej została dokonana w granicach przewidzianych w art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej , a więc organ celny badał, czy w sprawie ujawniły się nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody oraz czy istniały one w dniu wydania decyzji ostatecznej.
W ocenie skarżonej nowym dowodem w sprawie była faktura korygująca oraz pismo kontrahenta zagranicznego z dnia [...] 2002 r. . Zdaniem organu celnego powyższe dokumenty nie mogą być uznane za nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej. Działania mające na celu skorygowanie pierwotnej faktury skarżąca podjęła dopiero po 2,5 roku od momentu jej wystawienia i to w sytuacji , gdy zapadło niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie w postępowaniu celnym .
Odnośnie wartości celnej przyjętej za podstawę rozstrzygnięć Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że skoro zakup dyskietki związany był z przeprowadzeniem odpowiedniego szkolenia pracowników, to te dodatkowe koszty ( delegacja nocleg, wyżywienie eksperta ) pozostają w ścisłym związku z samym towarem i należało je uznać za składnik wartości celnej towaru.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podniósł , że we wniosku z dnia [...].2002 r. jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał fakturę korygującą, co uzasadniało wznowienie postępowania na podstawie art.240 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej. Organ celny wznowił postępowanie na podstawie art.240 § 1 pkt.5 tej ustawy , na co skarżąca nie miał wpływu. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy również naprowadzał na okoliczności wznowieni owe wynikające z art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r , Nr 153, poz. 1271 ze zm.) , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium należy stwierdzić , że skarga jest oczywiście bezzasadna .
Zaskarżona do Sądu decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].2003 r. została wydana w trybie nadzwyczajnym - wznowienia postępowania - uregulowanym w art.240 Ordynacji podatkowej. Ustalone w tym przepisie przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją stanowią odstępstwo od zasady wyrażonej w art.128 Ordynacji podatkowej tj. zasady trwałości decyzji. Zasada ta oznacza , że uchylenia lub zmiana decyzji ostatecznej może nastąpić w przypadkach ściśle określonych w przepisach tej ustawy.
Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów o wznowieniu postępowania jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym , którego istotą jest ustalenie , czy nie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art.240 § 1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to , że w tym postępowaniu uprawniony organ celny może rozpatrzyć sprawę co do istoty tylko wówczas , jeśli wystąpi jedna z przesłanek określonych w tym przepisie. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej , która w drodze wyjątku i tylko w ściśle określonych sytuacjach dopuszcza możliwość wzruszenia ostatecznej decyzji . Z tego względu przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania podlegają ścisłej wykładni i nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy wyjaśnić kwestię podstawy wznowienia postępowania. Wniosek z dnia [...] 2002 r. , sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej radcę prawnego , w sposób nie budzący wątpliwości naprowadzał na podstawę wznowieniową określoną w art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej , poprzez odniesienie się wprost do treści tego przepisu. Oświadczenie pełnomocnika złożone na rozprawie w dniu [...].2006 r. , że sprawę należało rozpoznać na podstawie art.240 § 1 pkt. l Ordynacji podatkowej pozostaje w sprzeczności nie tylko z treścią złożonego wniosku , ale również z całością dowodów zgromadzonych w sprawie tj. pism i oświadczeń składanych w toku postępowania przez skarżącą . Na żadnym etapie prowadzonego postępowania , w którym skarżąca brała czynny i aktywny udział , nie został podniesiony zarzutu niewłaściwej podstawy wznowieniowej . W związku z tym Dyrektor Izby Celnej zasadnie i w pełni uprawniony rozpatrzył wniosek skarżącej w trybie art.240 § 1 pkt.5 Ordynacji podatkowej.
Wskazany wyżej przepis stanowi , że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie , jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi , który wydał decyzję. Uwzględniając powyższe reguły interpretacyjne należy stwierdzić , że przez pojęcie dowodów lub okoliczności nieznanych organowi , który wydał decyzję należy rozumieć tylko takie dowody , które nie były przedmiotem badania w postępowaniu zwyczajnym oraz tylko takie okoliczności , które z badanego materiału nie wynikały. Oznacza to , iż nie w każdym przypadku ujawnienie określonych faktów lub dowodów będzie stanowiło podstawę wznowienia postępowania. Ujawnione w sprawie okoliczności faktyczne lub dowody muszą spełniać łącznie następujące cechy : 1/ są nowe , 2/ istniały w dniu wydania decyzji , 3/są istotne dla sprawy oraz 4/ nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Nowymi dowodami w ocenie skarżącej była faktura korygująca wystawiona w dniu [...].2002 r. oraz pismo kontrahenta zagranicznego z dnia [...] 2002 r. O ile można zgodzić się z oceną skarżącej , że były to nowe dowody , to nie istniały one w dniu wydania decyzji przez Dyrektora Izby Celnej ([...] 2002 r.), bowiem zostały sporządzone po tej dacie . Zdaniem Sądu dowody te nie mogą być uznane za istotne dla sprawy , gdyż ustalony stan faktyczny sprawy w oparciu o m.in. protokół kontroli wskazuje , że sporny program komputerowy został zakupiony przez skarżącą , która uiściła za niego stosowną należność i przeznaczony był do maszyny sprowadzonej wcześniej przez skarżącą zgodnie z obowiązującymi przepisami celnymi. Przedstawione w toku postępowania wznowieniowego dowody , nie istniejące w dniu wydania decyzji i nie znane Dyrektorowi Izby Celnej , nie mogły stanowić podstawy do uchylenia decyzji z dnia [...].2002 r. Za trafne i znajdujące oparcie w materiale dowodowym należało uznać stanowisko organu celnego odmawiające wiarygodności " nowemu" dowodowi w postaci faktury korygującej , która została wystawiona 2,5 roku później od daty wystawienia faktury pierwotnej ( nr [...] z dnia [...].2000 r. ). Ocena materiału dowodowego dokonana przez organ celny mieściła się w granicach zakreślonych w art.191 Ordynacji podatkowej.
Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej w zakresie dotyczącym wywozu za granicę spornego programu , jako nie mającego znaczenia dla kwestii uznania , iż jego przywóz uznano za nielegalny. Brak dowodów na okoliczność spełnienia obowiązków celnych w momencie przywozu tego towaru na polski obszar celny w pełni uzasadnia twierdzenie , że przywóz nastąpił nielegalnie. Zgodnie z art.38 Kodeksu celnego jeżeli towary zostały nielegalnie wprowadzone na polski obszar celny , organ celny podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania ich sytuacji łącznie ze sprzedażą. W związku z powyższym oświadczenie kontrahenta zagranicznego z dnia [...].2002 r. na okoliczność wywozu spornego programu nie można uznać za dowód istotny w sprawie , uzasadniający wznowienie postępowania .
Co do drugiego zarzutu skargi dotyczącego wartości celnej towaru , to należy stwierdzić , że zarzut ten odnosi się do meritum sprawy i z tego powodu nie mógł być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu . Skoro brak było podstaw do wznowienia postępowania , niedopuszczalne jest rozpatrywanie w tym nadzwyczajnym postępowaniu zarzutów odnoszących się do meritum sprawy rozstrzygniętej prawomocną decyzją.
Skarga nie może być uwzględniona , ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Dyrektor Izby Celnej w [...] nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień , dlatego Sąd działając na podstawie art.151 w/w ustawy , orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło