I SA/Kr 203/05

Sygn. akt I SA/Kr 203/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2006r., sprawy ze skargi J. G.- M., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 8 grudnia 2004r. nr [...], w przedmiocie odmowy uwzględnienia przerwy w wykonywaniu działalności gospodarczej, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych). Sygn. I SA/Kr 203/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2004 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] odmówił skarżącemu J. G. -M. uwzględnienia przerwy w wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie kowalstwa artystycznego za okres od 1 maja 2004 r. do 31 lipca 2004. Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie zarzucając , że organ dokonał nadinterpretacji przepisu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne / DZ. U. Nr 144, poz.930 ze zm./. W powyższym okresie nie prowadził rzeczywiście działalności gospodarczej od dnia wniesienia podania do chwili jej wznowienia oraz był wyrejestrowany z Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto w tym czasie wykonywanie działalności uniemożliwiał mu stan zdrowia / przewlekła choroba nadciśnieniowa/ co potwierdza zaświadczenie lekarskie. Decyzją z dnia[...] grudnia 2004 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalenia i argumentację prawną. Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na przepis art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne /DZ. U. Nr 144 , poz. 930 ze zm./ Stanowiący , że w przypadku zgłoszenia przez podatnika przerwy w działalności gospodarczej w danym roku podatkowym nie pobiera się podatku opłacanego w formie kart podatkowej za cały okres przerwy trwającej nieprzerwanie co najmniej 10 dni w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień przerwy, jeżeli podatnik zawiadomi o tej przerwie najpóźniej w dniu jej rozpoczęcia i w dniu poprzedzającym dzień jej zakończenia. Zawiadomienie o zawieszeniu działalności od dnia 1 maja 200 4r. zostało złożone przez podatnika w dniu[...] maja 2004 r. Uwzględniając ustawowe przerwy w pracy winno być złożone najpóźniej w dniu [...]maja 2004r. Zatem przyjęto , iż zawiadomienie podatnika o zawieszeniu działalności nie zostało złożone w ustawowym terminie , w związku z czym brak było podstaw do dokonania odpisu stawki kart podatkowej za cały okres zgłoszonej przerwy to jest od 1 maja 2004 r. do 31 lipca 2004 r. Niedotrzymanie terminu , o którym mowa w tym przepisie skutkuje koniecznością zapłaty należnej stawki karty podatkowej za cały okres przerwy. Odnosząc się do zarzutu podatnika co do błędnej interpretacji powyższego przepisu , Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił iż przepis ten nie wskazuje, iż za termin rozpoczęcia przerwy należy uznawać datę złożenia organowi podatkowemu pisemnego zawiadomienia o przerwie w działalności gospodarczej. Termin rozpoczęcia przerwy został dokładnie przez podatnika określony, brak jest podstaw do ustalenia innego terminu przerwy, który czyniłby zawiadomienie terminowym i skutkowało by odpisem stawki podatkowej. Brak było też podstaw do zastosowania przerwy w oparciu o przepis art. 34 ust. 2 powołanej ustawy, która pozwala na uwzględnienie przerwy w działalności gospodarczej , jeżeli spowodowana została choroba podatnika potwierdzoną zwolnieniem lekarskim. Okres przerwy ustala się na podstawie zwolnienia lekarskiego. W niniejszej sprawie skarżący składając zawiadomienie o przerwie w działalności nie przedłożył żadnego zwolnienia lekarskiego a za takie nie można uznać zaświadczenia lekarskiego wystawionego w dniu 19 października 2004 r. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , J. G. - M. podnosi zarzuty takie same jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji a w szczególności błędną interpretację przepisu art. 34 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku w/w poprzez odmowę uznania przerwy w działalności gospodarczej za cały zgłoszony okres. Działalności tej nie prowadził z uwagi na zły stan zdrowia, co potwierdza zaświadczenie lekarskie z dnia [...] października 2004 r. oraz karta informacyjna z sanatorium uzdrowiskowego w Kołobrzegu , gdzie przebywał od [...].10. 2004 roku do [...] . 11 2004 r. Końcowo podnosi , iż jego sytuacja materialna jest nie najlepsza a decyzja organu I instancji została podjęta dopiero po 5 miesiącach od zawieszenia działalności gospodarczej . Skarga zmierza do uchylenia decyzji organów i wydania dla podatnika pozytywnego rozstrzygnięcia. Dyrektor Izby Skarbowej wnosi o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art. 3 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ.U. 2002 Nr.153, poz.1270/ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t.j. zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 145 par. 1 pkt. 1 tej ustawy , Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi : naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz , gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd po przeprowadzeniu kontroli postępowania administracyjnego stwierdził naruszenie przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy ,co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Spór między stronami koncentruje się przede wszystkim na tym , czy w świetle przepisu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne / DZ.U. Nr 144, poz. 930 ze zm./ , zgłoszone przez J. G. -M. organowi podatkowemu zawiadomienie o przerwie w prowadzonej działalności gospodarczej w dniu[...] maja 2004r. do [...] lipca 2004 r. było skuteczne z uwagi na określenie w nim początkowej daty przerwy jako 1 maj 2004 rok , w odniesieniu do całego podanego okresu czasu , czy jak to podkreślał w odwołaniu i skardze podatnik przerwa ta mogła ewentualnie obejmować okres poczynając od daty złożenia zawiadomienia, czyli[...] maja do 30 lipca 2004 roku , czy też jak to przyjęły organy zawiadomienie z uwagi na niedotrzymanie terminu zgłoszenia przerwy jest nieskuteczne . Rozstrzygnięcie tego sporu ma znaczenie , gdyż skuteczne zawiadomienie o przerwie w działalności gospodarczej powoduje nie pobieranie podatku opłacanego w formie karty podatkowej za cały okres przerwy, wynoszącej co najmniej 10 dni ,w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień przerwy. By z uprawnienia tego skorzystać , podatnik zgodnie z powołanym przepisem winien zawiadomić organ podatkowy o przerwie najpóźniej w dniu jej rozpoczęcia i w dniu poprzedzającym dzień jej zakończenia , za wyjątkiem gdy przerwa spowodowana była chorobą udokumentowaną zwolnieniem lekarskim / ust. 2 art. 34/. Bezspornie podatnik w niniejszej sprawie zgłosił przerwę w działalności od dnia [...]maja 2004 roku t.j. z datą wsteczną , bo w dniu [...] maja 2004 roku . Tym samym uznać należy , że istotnie c a ł y wskazany okres nie mógł być uznany w świetle przepisu art. 34 ust. 1 ustawy wyżej cytowanej jako przerwa w działalności gospodarczej. Jednakowoż zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę , brak było podstaw do uznania za nie skuteczne przerwy za czas od daty jej zgłoszenia to jest od 7 maja 2004 r. do 30 lipca 2004 roku. Prawidłowa interpretacja art. 34 ust. 1 cyt. ustawy nie daje bowiem podstaw do przyjęcia utraty uprawnienia zeń płynącego w sytuacji , gdy data zgłoszonej przerwy jest wcześniejsza aniżeli data zawiadomienia o tym fakcie organu przez podatnika. Przepis ten takiego skutku nie przewiduje. Należy go zatem przy zastosowaniu wykładni celowościowej rozumieć w ten sposób , iż nie ma przeszkód do tego , by uwzględnić przerwę w prowadzeniu działalności gospodarczej od daty zawiadomienia o tym fakcie organu podatkowego w sytuacji , gdy podatnik określa ją z datą wcześniejszą , powoduje to jedynie skutek w postaci nieskuteczności zgłoszenia przerwy za okres sprzed daty zawiadomienia. W konsekwencji przyjąć należy , iż organy naruszyły prawo poprzez błędną interpretację przepisu wyżej analizowanego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , co powoduje że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I Instancji winna być uchylona. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 145 par. 1pkt 1 a oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm./ w uwzględnieniu skargi orzekł jak w sentencji .