I SA/Kr 2042/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie ze skarg E. Sp. z o.o. we W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 października 2013 r., nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2012 r. postanawia : - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 2042/13, poprzez wpisanie prawidłowego numeru zaskarżonej decyzji dotyczącej miesiąca maja 2012 r. (w kolejności piąty numer decyzji), tj. [...], w miejsce błędnie wpisanego, tj. [...] Kwestia sprostowania orzeczeń sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156§2 zd.1 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na wpisaniu w części wstępnej wyroku (a więc zawierającej elementy natury formalnej) błędnego numeru zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 października 2013 r. dotyczącej miesiąca maja 2012 r. Analiza akt postępowania wskazuje, że decyzja w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za maj 2012 r. ma [...]. Omyłkowo powtórzony numer [...] dotyczył decyzji dotyczącej miesiąca kwietnia 2012 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej omyłki nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie ww. przepisów.