I SA/Kr 2068/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tytułu wykonawczego postanawia : 1. odrzucić zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2013 r. w przedmiocie rozdzielenia skarg, 2. odrzucić skargę. W piśmie z dnia 4 listopada 2013 r. W. S. zawarł skargi na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2013 r., nr [...] oraz [...]. Wobec powyższego, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2013 r. rozdzielono skargi na te postanowienia, rejestrując je pod kolejne numery porządkowe w repertorium SA. Odpis zarządzenia o rozdzieleniu skarg został doręczony skarżącemu w dniu 17 grudnia 2013 r. wraz z odpisem zarządzenia z dnia 9 grudnia 2013 r. wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie z dnia 30 września 2013 r., nr [...] w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, natomiast w dniu 20 grudnia 2013 r. skarżący złożył pismo, w którym wniósł o uchylenie zarządzenia z dnia 10 grudnia 2013 r. i rozpoznanie wszystkich skarg w ramach jednego postępowania. Podał, że postanowienia SKO dotyczą tego samego stanu faktycznego i prawnego. W związku z tym bezprzedmiotowym jest rozpoznawanie ich w odrębnych postępowaniach jako odrębnych spraw. Również zasada ekonomiki procesowej nakazuje takie rozwiązanie. Zwrócił także uwagę, że rozdzielenie skarg powoduje zwiększenie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd stwierdza, że z uwagi na treści pisma z dnia 20 grudnia 2013 r. (data wniesienia pisma do sądu) należy je uznać za zażalenie na zarządzenie o rozdzieleniu skarg. Zgodnie z art. 194 §1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia szczegółowo wymienione w tym przepisie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197§2 p.p.s.a.). Zastosowanie znajdzie zatem art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając zatem na uwadze wyżej zacytowane przepisy należy zauważyć, że zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. W ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który zezwalałby na zaskarżenie w drodze zażalenia zarządzenia o rozdzieleniu skarg. Oznacza to w konsekwencji, że na takie zarządzenie zażalenie nie przysługuje. Nie budzi zatem wątpliwości, że jest ono niedopuszczalne i w myśl art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a. podlega ono odrzuceniu, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie Sąd zaznacza, że zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a. jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Na podstawie tego przepisu Przewodniczący Wydziału był więc zobligowany do rozdzielenia skarg na dwa postanowienia SKO z dnia 30 września 2013 r. zawartych w jednym piśmie z dnia 4 listopada 2013 r. Ponieważ pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu od skargi, podlega również odrzuceniu skarga na postanowienie z dnia 30 września 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tytułu wykonawczego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. (...). Zgodnie natomiast z § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 24 grudnia 2013 r. Ponieważ we wskazanym terminie nie został on uiszczony, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 220§3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.