I SA/Kr 2070/13

Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Fundacji Kultury w T. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2013r. znak: [..] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za X,XI,XII 2010r. oraz III,VI,VII,VIII,IX,X,XI,XII 2011r. oraz II,III,IV,IX 2012r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od wpisu sądowego należnego od złożonej skargi. W dniu 19 grudnia 2013r. Fundacja Kultury w likwidacji z siedzibą w T., złożyła wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w formie wpisu sądowego sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2013r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Fundacja domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na zły stan finansowy, brak jakichkolwiek środków finansowych koniecznych do uiszczenia należnych opłat sądowych . Wskazuje, iż w chwili obecnej nie posiada żadnego majątku, żadnych dochodów nie osiąga od kwietnia 2013r. Wykazuje, iż od 2010r. ze względu na pogarszającą się sytuację finansową Zarząd podejmował szereg działań statutowych oraz prób wprowadzenia planu naprawczego. W 2012r. Fundacja zredukowała zatrudnienie o 70% oraz koszty funkcjonowania, ale dalsza degradacja finansowa potencjalnych zleceniobiorców , których dotknął kryzys gospodarczy oraz ciążące na Fundacji zobowiązania finansowe nie pozwalające na pozyskanie dotacji celowych, nie pozwolił Fundacji uzyskać płynności finansowej w celu regulowania należności zaległych oraz bieżących. Uchwałą z dnia 31.07.2013r. zarząd FK postawił Fundację Kultury w stan likwidacji. Od kwietnia 2013r. fundacja nie posiada żadnych dochodów ani środków na uregulowanie wpisu sądowego. Zdaniem orzekającego, wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż wnioskodawca prowadzi działalność statutową w zakresie rozwoju amatorskiego ruchu artystycznego, promowania dorobku kultur, szkolenia kadry managerskiej dla instytucji kultury itp. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wysokość kapitału zakładowego wynosi 0 zł. Spółka nie wykazuje żadnych środków trwałych, nie prowadzi działalności gospodarczej. Za 2012r. wykazuje stratę w kwocie 113 312,47 zł. Stan rachunku bankowego – 148,38 zł. Dodatkowo wskazano, iż Fundacja jako organizacja non – profit działała w obszarze pożytku publicznego nie generując dochodów, a wszelkie pozyskane środki " inwestowała" w kapitał ludzki oraz pomoc innym organizacjom. Jej społeczny w 100% charakter działalności spowodował, iż na chwile obecną nie posiada żadnych zasobów majątkowych ruchomych oraz nieruchomych. Przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy – osobie prawnej może nastąpić, jeśli wykaże on, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania ( art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ). Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie " gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w sprawie jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zapobiegliwości i przezorności w tym zakresie należy szczególnie wymagać od osób fizycznych czy prawnych, toczących spory sądowe w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Działalność gospodarcza wiąże się bowiem, ze swej istoty, z ryzykiem ponoszenia wszystkich związanych z nią konsekwencji, w tym kosztów – także sądowych. W ocenie orzekającego, strona wnosząca wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie posiada środków finansowych na pokrycie wymaganych obecnie kosztów sądowych. Fundacja postawiona została w stan likwidacji. Od kwietnia 2013r. nie osiąga żadnych dochodów. Dochodami zaś fundacji były dotacje, darowizny, odpłatna działalność statutowa m. innymi – organizacja konferencji i szkoleń. Obecnie strona nie wykazuje żadnego majątku trwałego czy ruchomego. Wg. oświadczenia z maja 2013r. stan zatrudnionych pracowników wynosił 1,1/2 etatu. Fundacja nie posiada żadnych środków finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych ( stan konto to debet w wysokości 148,38 zł ). Jak wynika z akt sprawy – Fundacja posiada także – oprócz zaległości podatkowych - zadłużenie wobec ZUSu, urzędu Gminy W., osób prywatnych - łącznie na sumę ok. 220 825 zł Podsumowując należy stwierdzić, iż dokonana analiza sytuacji finansowej skarżącej pozwala na stwierdzenie, iż w chwili obecnej, Fundacja w likwidacji nie posiada środków finansowych pozwalających jej na pokrycie wymaganych aktualnie kosztów sądowych w formie wpisu sądowego należnego od złożonej skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).