I SA/Kr 2114/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący :Sędzia NSA(del) Jan Zając Sędziowie :NSA(del)EIżbieta Bukowska (spr) WSA Ewa Długosz-Slusarczyk Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004r sprawy ze skargi Rady Miejskiej w C. na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody K. z dnia 31.01.1996r Nr. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności §1 pkt.5 lit. c uchwały Nr 76/VIII/96 z dnia 28 grudnia 1995r Rady Miejskiej w C. uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze - Wojewoda K. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 1996r nr [...] , wydanym na podstawie art.91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie terytorialnym ( Dz .U.nr 16 póz.95 z późn.zm.) stwierdził nieważność -§ 1 pkt.5 lit. c uchwały nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 1995r w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości , zarządzenia jego poboru w drodze inkasa określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia . W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono , że Rada Miejska w C. przedmiotową Uchwałą w § 1 pkt l lit.c ustaliła wysokość podatku od nieruchomości od 1m powierzchni gruntów " pozostałych" na kwotę [...] zł . Wprowadzenie takiego zapisu jest sprzeczne z prawem, bowiem uchwalenie stawki podatkowej do trzech miejsc po przecinku narusza zasadę wyrażoną w art.1 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o denominacji złotego ( Dz.U.Nr.84 poz.386) zgodnie z którą wprowadzona od 1 stycznia 1995r do obrotu pieniężnego nowa jednostka pieniężna "złoty" dzieli się na 100 groszy , które zajmują tylko dwa miejsca po przecinku . Ponadto organ nadzoru zauważa , że tytuł uchwały nie odzwierciedla jej treści . W tytule uchwały jest zapis dotyczący określenia inkasentów , natomiast w treści uchwały nie określono kto dokonuje poboru podatku . W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność uchwały w części sprzecznej z prawem . Rada Miejska w C. w/w rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego , wnosząc o jego uchylenie . Strona skarżąca uważa , że wydane przez Wojewodę K. rozstrzygnięcia nadzorcze jest niezgodne z prawem gdyż zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego przez błędną jego wykładnię . W sprawie ustalenia stawek w podatku od nieruchomości przez Gminę mają zastosowanie przepisy : - ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U.Nr.9 poz.31 z późn.zm.) - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 1995r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U.Nr.1 47poz,71) - ustawy z dnia 7 lipca 1994r o denominacji złotego (Dz.U.Nr.84 póz.386) - ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie terytorialnym ( Dz.U.Nr.13 póz.74 z 1996r) - ustawy z dnia 10 grudnia 1993r o finansowaniu gmin ( Dz.U.Nr.129 póz.600 z późn.zm.) - ustawy z dnia 19 grudnia 1980r o zobowiązaniach podatkowych ( j. t. Dz.U. z 1993r Nr.108 poz.486 z późn.zm.) - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1989r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych ( Dz.U.z 1990r Nr l poz.4 z późn.zm.). Żaden z tych aktów prawnych nie zawiera wprost przepisów zabraniających ustalenia stawek w podatku od nieruchomości w kwotach stanowiących ułamkowa część grosza , czyli z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku w stosunku do złotego . Takie stanowisko wynika wyłącznie z wykładni przepisów i jest tylko stanowiskiem jednym z możliwych . Żadnej wykładni legalnej ( Trybunał konstytucyjny) lub sądowej w tej sprawie jeszcze nie Brak jest również orzeczeń Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie . Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przy podatku od nieruchomości mówi , że " podatek ten nie może przekraczać rocznie - 166zł (starych)"" , natomiast Rozporządzenie Ministra Finansów w tym samym miejscu mówi " do 0,02 zł" . Trudno przypuszczać , że przepisy dające uprawnienie radom gmin do ustalenia stawek w podatku od nieruchomości tak ograniczyły ich prawa , że dały im w tym zakresie tylko dwie możliwości " 0,01 zł" lub " 0,02zł" , z czego ta ostatnia stanowi stawkę maksymalną , której nie można przekroczyć . Ponadto jest to ograniczenie dla Ministra Finansów w realizacji jego uprawnienia ustawowego do określenia stawek podatkowych , gdyż nie mógłby ich podwyższać na następny rok podatkowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych ( art.20 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Również Rada stosując wykładnię zastosowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu Wojewody Kieleckiego musiałby , przynajmniej w pierwszym roku podwyższyć stawki tego podatku o co najmniej 100% , a w kolejnych dwóch latach o 50% i 33% co byłoby sprzeczne z zasadą podwyższania podatku w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych. Wojewoda K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko w sprawie zajęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest zasadna . Rację ma strona skarżąca , że żaden przepis w obowiązujących aktach prawnych nie zabrania ustalenia stawek podatku od nieruchomości w kwotach stanowiących ułamkową część grosza . Stawka podatkowa jest tyko jednym z elementów kalkulacyjnych zobowiązania pieniężnego , który jest iloczynem stawki podatkowej i powierzchni nieruchomości wyrażonej w metrach kwadratowych . Dopiero należność do zapłaty stanowiąca zobowiązanie podatkowe ( kwota podatku do zapłaty) powinna być , po odpowiednich zaokrągleniach , wyrażona z dokładnością do1 grosza , czyli z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku w stosunku do złotego . Jak słusznie zauważa Rada Miejska w C. , stanowisko takie znajduje potwierdzenie w obwieszczeniach Prezesa NBP dotyczących oficjalnego kursu walut obcych , gdzie wartości tych walut są podawane w złotych polskich z dokładnością do czterech miejsc po przecinku , czyli setnych części grosza . Sąd na podstawie art.145 § l pkt l lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.nr 153 póz. 1270 ) orzekł jak w sentencji .