I SA/Kr 2191/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-07-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego czy do Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (w tym zwolnienie od kosztów sądowych) jest środkiem odwoławczym o charakterze dewolutywnym i powinno być wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu pierwszej instancji. Wniesienie go bezpośrednio do WSA skutkuje jego odrzuceniem jako niedopuszczalnego.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych. W.G. wniósł zażalenie na to postanowienie do WSA w Krakowie, mimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia go do NSA. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie W.G. jako niedopuszczalne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2014 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia zażalenie odrzucić.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Na powyższe postanowienie skarżący pismem datowanym na dzień 15 maja 2014 r. uzupełnionym o podpis w dniu 23 czerwca 2014 r. wniósł zażalenie do tutejszego Sądu.
Wskazać należy, że z treści art. 194 § 1 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wynika, że zażalenie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, w tym w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem należy je wnieść do tego właśnie sądu za pośrednictwem sądu I instancji. Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest bowiem z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie.
W niniejszej sprawie skarżący W.G. wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, pomimo prawidłowego pouczenia skierowanego do niego wraz z odpisem postanowienia z dnia 14 kwietnia 2014 r.
Z uwagi na powyższe zażalenie to, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło