I SA/Kr 220/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2006r. postanawia: -sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2015r., sygn. akt I SA/Kr 220/15 oraz jego uzasadnieniu, w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "[...]", wpisać prawidłowy numer tej decyzji w brzmieniu "[...]" oraz w ten sposób, że w piątym zdaniu uzasadnienia, w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "[...]", wpisać prawidłowy numer tej decyzji w brzmieniu "[...]"- Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015r., sygn. akt I SA/Kr 220/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2006r., oznaczając zaskarżoną decyzję: "nr [...]", podczas gdy przedmiotem skargi była decyzja nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej 16 grudnia 2014r., nr [...]. Wpisanie zatem w postanowieniu innych parametrów zaskarżonego aktu, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego postanowienia. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.