I SA/Kr 220/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 19 stycznia 2016r B.R. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącej – T.R., który do skargi załączył pełnomocnictwo od skarżącej. Zarządzeniem z dnia 17 lutego lutego 2016r. kierowanym do pełnomocnika skarżącej, Przewodniczący Wydziału I wezwał o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z kolei pismem z dnia 22 lutego 2016r. wezwano o usunięcie w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi przez wskazanie stopnia pokrewieństwa ze skarżącą. W ww. pismach zostało zawarte pouczenie, że nieusunięcie w ww. terminie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. pisma skierowane do pełnomocnika skarżącej została dwukrotnie awizowana: w dniu 26 lutego 2016r. i w dniu 7 marca 2016r. i zarządzeniem Sędziego uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie wystawione przez księgowego tut. Sądu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 26 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Brak fiskalny skargi w przedmiotowej sprawie miał być zatem usunięty w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pełnomocnika strony skarżącej o wpis od skargi zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. uznane za skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 11 marca 2016r. (data pierwszego awizowania przesyłki 26 lutego 2016r. + 14 dni). Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał w dniu 18 marca 2016r. W tym terminie pełnomocnik strony skarżącej był zobowiązany wykonać wezwanie Sądu, tymczasem w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Niezależnie od ww. podstawy odrzucenia skargi należy podnieść, że w przedmiotowej sprawie zachodzi również inna podstawa do odrzucenia skargi. Przepis art. 57 §1 p.p.s.a. zakreślając wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazuje, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje bowiem skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Zgodnie z art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie T.R., który podpisał skargę w imieniu skarżącej przedłożyła pełnomocnictwo od B.R.. Zgodnie z art. 35 §1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Aby Sąd mógł ocenić, czy wnoszący skargę w imieniu skarżącej należy do kręgu osób, które stosownie do ww. regulacji mogą być pełnomocnikiem skarżącej, przewodniczący wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania stopnia pokrewieństwa ze skarżącą, do czego uprawnia go art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie stopnia pokrewieństwa ze skarżącą zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 marca 2016r. (data pierwszego awizowania przesyłki 26 lutego 2016r. + 14 dni). Wykazany brak formalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał w dniu 18 marca 2016r. W tym terminie pełnomocnik strony skarżącej był zobowiązany wykonać wezwanie Sądu, tymczasem w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Z uwagi na powyższe, Sąd mógł odrzucić skargę również na podstawie art. 58 §3 w związku z art. 58 §1 pkt 3) p.p.s.a.