I SA/Kr 2237/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-03-14
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, utrzymująca się wyłącznie z zasiłków i posiadająca jedynie 1/3 udziału w działce, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Strona skarżąca, która wykazuje, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od tych kosztów. W przypadku strony utrzymującej się wyłącznie z zasiłków, konieczność uiszczenia opłat sądowych zagroziłaby realizacji podstawowych potrzeb życiowych.Stan faktyczny
Strona skarżąca, W.W., złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynika, że strona jest bezrobotna, mieszka z bratem-inwalidą w mieszkaniu komunalnym, a ich jedynym źródłem utrzymania są zasiłki z MOPS. Strona nie posiada oszczędności, ale jest współwłaścicielem działki. Sąd uznał, że sytuacja materialna strony uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W., o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 07.11.2013r. , nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 07.11.2013r. , nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia
o stanie rodzinnym , majątku i dochodach", akt sprawy oraz nadesłanych dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy o sygn. I SA/Kr 2236/13 W. W. jest osobą bezrobotną , bez prawa do zasiłku. Mieszka wraz z bratem R. W. – inwalidą II grupy, w mieszkaniu komunalnym o pow. 88,14 m2, znajdującym się w K. Czynsz za ten lokal wynosi 693,85 zł., opłata za energię elektryczną – 531,77 zł., miesięcznie a za gaz - 85,14 zł. , miesięcznie (170,28 zł. : 2 miesiące = 85,14 zł.). Jedynym źródłem utrzymania zarówno W.W. jak i R.W. są zasiłki otrzymywane z MOPS w K. (okresowe, jak i celowe z przeznaczeniem na zakup żywności). W listopadzie 2013r. bracia otrzymali z tego tytułu łączną kwotę w wysokości 2 342 zł. ( 2 x 271 zł. + 2 x 300 zł. + 2 x 100 zł. + 2 x 450 zł. + 100 zł. = 2 342 zł. ) a w grudniu 2013r. kwotę 1 472 zł. (2 x 165 zł. + 2 x 300 zł. + 2 x 271 zł. = 1 472 zł.).
Strona skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jest natomiast właścicielem 1/3 części działki o pow. 0,86 ha.
Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012r., poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny , należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2005r. , sygn. akt. FZ 794/04 , postanowienie NSA z dnia 07.03.2012r., sygn. akt I FZ 29/12 ).
Obecna sytuacja W.W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych. Utrzymuje się on tylko z zasiłków, które wydawane są na bieżące potrzeby, nie posiada również żadnych oszczędności. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych zagroziłaby realizacji podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy i jego brata, zwłaszcza że łączna suma wpisów od skarg w dwóch postępowaniach o sygn. akt I SA/Kr 2236-37/13, w których W.W. jest stroną oraz w dwóch postępowaniach o sygn. akt I SA/Kr 2238-39/13, w których R. W. jest stroną, prowadzonych w tut. Sądzie, wynosi 600 zł. (200 zł. + 100 zł. + 200 zł. + 100 zł. = 600 zł.).
W związku z tym oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.
Stąd też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło