I SA/Kr 2306/03

Sygn. akt I SA/Kr 2306/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr), Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006r., sprawy ze skarg J. K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 21 października 2003r nr [...], , z dnia 17 listopada 2003r nr [...], , w przedmiocie określenia odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r i 1999r, , , I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 330 zł ( trzysta trzydzieści złotych )., Dwoma decyzjami z dnia [...] kwietnia 2003r. i dnia [...] kwietnia 2003r. znak [...] oraz [...] Urząd Skarbowy określił J. K. wysokość odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r i 1999r. Odsetki zostały naliczone przez organ podatkowy w związku w wydanymi w dniu [...] kwietnia 2003r. decyzjami określającymi J. i W. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za powyższe lata. W wniesionych odwołaniach J. K. nie negowała sposobu obliczenia zaliczek, podnosząc jedynie zarzuty co do przewlekłości postępowania, które wpłynęło na wysokość odsetek. Dyrektor Izby Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego dwoma decyzjami z dnia 21 października 2003r. (nr [...]) i dnia 17 listopada 2003r. (nr [...]) utrzymał w mocy zaskarżone decyzje wskazując w uzasadnieniu, że odsetki zostały prawidłowo naliczone, a długotrwałość postępowania organu podatkowego I instancji uzasadniona była koniecznością skontrolowania nie tylko działalności J. K., ale też kontrolowano działalność W. K. (przychody osiągane przez W. K. miały wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego obojga małżonków, którzy złożyli wspólne zeznanie roczne). W złożonych skargach J. K. wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji podnosząc zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, a nadto wskazując na przewlekłość organów podatkowych, co doprowadziło do naliczenia bardzo wysokich odsetek za zwłokę. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skarg, wskazując ponownie, że odsetki zostały naliczone zgodnie z przepisami, a przewlekłość postępowania mogłaby mieć znaczenie ewentualnie przy rozstrzyganiu wniosku o umorzenie odsetek. Po rozpoznaniu skarg Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skargi zasługują na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż zarzucała to strona skarżąca. Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2006r. (sygn. I SA/Kr 2305/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych J. i W. K. za lata 1998, 1999 i 2000. W konsekwencji należy uznać, że odsetki od nieterminowo uiszczanych zaliczek muszą zostać ponownie przeliczone w zależności od wyników ponownego postępowania dotyczącego powyższego okresu. Okoliczność ta zadecydowała o uchyleniu zaskarżonych decyzji na zasadzie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) stanowiącego, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W oparciu więc o art. 145 §1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji, orzekając jednocześnie o kosztach na zasadzie art. 200 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.