I SA/Kr 231/04

WyrokWSA w Krakowie2006-05-31

Skład orzekający: Anna Znamiec, Józef Gach, Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo doręczył decyzję podatkową, stosując doręczenie zastępcze, mimo wskazania przez podatników innego adresu do doręczeń?
Ratio decidendi
Organ podatkowy nieprawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie zbadał prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej. Skoro podatnicy wskazywali inny adres do doręczeń, organ powinien był ustalić, czy decyzja została skutecznie doręczona, a dopiero następnie rozpatrywać wniosek o przywrócenie terminu. Brak prawidłowego doręczenia stanowi podstawę do uchylenia postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Podatnicy Z. K. i J. K. otrzymali decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Decyzja została im doręczona w drodze doręczenia zastępczego pod adresem, który nie był przez nich wskazany jako właściwy. Podatnicy złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, argumentując, że nie otrzymali decyzji z powodu zaniedbań poczty i błędnego adresu doręczenia. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu, wskazując na brak spełnienia przesłanek z art. 162 Ordynacji podatkowej, w tym brak równoczesnego wniesienia odwołania. Podatnicy zaskarżyli to postanowienie do WSA.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

|Sygn. akt I SA/Kr 231/04 | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2006r., , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec (spr), Sędziowie: NSA Józef Gach, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006r., sprawy ze skargi Z. K. i J. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 12 stycznia 2004r. Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł. ([...] złotych). Decyzją z dnia [...] 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił Z. K. i J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. kwocie [...] zł. Przedmiotowa decyzja została przesłana Z. K. i J. K. pod adres ul. [...], ul. [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego przyjął, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona w drodze doręczenia zastępczego. W dniu [...].2003 r. Z.K. i J. K. złożyli pismo tytułując je jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podatnicy podnieśli, że przyczyną nieodebrania decyzji były zaniedbania Urzędu Poczty Polskiej w dostarczaniu przesyłek. Równocześnie we wniosku podatnicy sformułowali żądanie dostarczenia decyzji, której nie otrzymali. Postanowieniem z dnia 12.01.2004 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na treść przepisu art. 162 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym do przywrócenia terminu konieczne jest spełnienie łącznie czterech przesłanek: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie wraz wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin tzn. wniesienie odwołania. Podatnicy nie dopełnili warunku równoczesnego wniesienia odwołania z wnioskiem o przywrócenie terminu. Odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu [...] 2003 r. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej podatnicy złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucają naruszenie przepisu art. 148 – 150, 162, 169, 200 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżący podnoszą, że decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...].2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. ze względu na błędny adres nie została im doręczona, a organ podatkowy błędnie przyjął, że doręczenie decyzji nastąpiło zgodnie z art. 150 cyt. ustawy Ordynacji podatkowej. W dniu [...].2003 r. odebrali tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...].2003 r. z którego dopiero dowiedzieli się iż prowadzona jest egzekucja na podstawie przedmiotowej decyzji. Złożony wniosek pomimo zatytułowania go jako "wniosek o przywrócenie terminu" w istocie takim wnioskiem nie był, a jest to wniosek o dostarczenie decyzji. Decyzja została odebrana przez Z.K. w dniu [...] 2003 r. i od tej daty biegnie termin do wniesienia odwołania, które zresztą zostało wniesione w dniu [...] 2003 r. Skarżący wskazują również, że skoro wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał w załączeniu odwołania, to organ podatkowy powinien wezwać stronę o uzupełnienie wniosku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że skarżący nie informowali organu podatkowego o zmianie adresu lub jakichkolwiek przeszkodach które udaremniałyby skuteczne doręczenie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Organ podatkowy rozpoznając wniosek Z. K. z dnia [...].2003 r. odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując na brak spełnienia przez podatnika wymogów określonych w przepisie art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) nie odniósł się natomiast do zarzutów podatnika odnośnie prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Zgodnie z przepisem art. 144 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Na mocy art. 148 i 149 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, w siedzibie organu podatkowego, w każdym miejscu gdzie się adresata zastanie, a w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Przepis art. 150 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa przewiduje tzw. doręczenie zastępcze w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub 149 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została przesłana podatnikom pod adres – [...] ul. [...], podczas gdy podatnicy zarówno w korespondencji do organów podatkowych jak również zeznaniu rocznym za 2000 r., w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP [...] z [...].2001 r. wskazywali adres: [...], ul. [...] Podatnicy kwestionują prawidłowość dokonania doręczenia przedmiotowej decyzji w trybie przepisu art. 150 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż korespondencja przesłana została pod nieprawidłowy adres. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w sprawie organ podatkowy nie wyjaśnił czy przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona stronie skarżącej, zwłaszcza w kontekście nieprawidłowości dotyczących określania adresu podatników poprzez brak wskazania numeru "IV". Rozpoznając ponownie sprawę Dyrektor Izby Skarbowej powinien ustalić czy przedmiotowa decyzja została doręczona stronie skarżącej. W tym celu Dyrektor Izby Skarbowej powinien zwrócić się do Urzędu Pocztowego o przedstawienie stosownych rejestrów potwierdzających doręczanie przesyłek pocztowych. W aktach sprawy znajduje się decyzja z dopisanym do adresu nr "IV" jak również na kopercie dopisano numer "IV". Rozstrzygnięcie prawidłowości doręczenia decyzji ma bowiem znaczenie pierwotne w niniejszej sprawie. Wniosek o przywrócenie terminu opiera się na założeniu, że decyzja, od której wniesiono odwołanie została skutecznie doręczona i że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło