I SA/Kr 233/14

Sygn. akt I SA/Kr 233/14 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Agnieszka Jakimowicz, WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r., sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 2 grudnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, - skargę oddala - Burmistrz K. w dniu 4 września 2013 r. wydał decyzję nr [...] określającą G. w K. wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 52.622,50zł. Decyzja została doręczona do rąk podatnika w dniu 6 września 2013r. Dowód powyższego stanowi znajdujące się w aktach postępowania zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji podpisane przez odwołującą się stronę, wraz z podaniem daty doręczenia - 06.09. 2013. r. Dodatkowo potwierdzono odbiór decyzji odbijając na ww. dokumencie pieczęć firmową G. sp. zo.o. Odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji oznaczone datą 23.09. 2013 r. (oraz datą stempla pocztowego na kopercie zawierającej odwołanie) zostało sporządzone przez podającego się za pełnomocnika Spółki adwokata G.J. . Wezwaniem z dnia 18.10.2013. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązało pełnomocnika strony do przedstawienia stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania strony w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W zakreślonym terminie pełnomocnik przedstawił prawidłowo sporządzone pełnomocnictwo z dnia 01.10.2013 do reprezentowania Spółki Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołano się na art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie pouczenie o 14 dniowym terminie wniesienia środka zaskarżenia od decyzji wymiarowej, zgodnie z treścią powołanego przepisu Ordynacji podatkowej zostało zamieszczone w decyzji przez organ podatkowy I instancji. Tym samym strona w sposób prawidłowy została powiadomiona o możliwości, trybie i terminie zaskarżenia decyzji. W stanie faktycznym 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, zgodnie z zasadami obliczania terminów określonymi w art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, w niniejszej sprawie upłynął w dniu 20 września 2013 r. (piątek). Z powyższego wynika, że odwołanie od decyzji wymiarowej organu podatkowego wniesione przez pełnomocnika Spółki w dniu 23 września 2013 r. złożone zostało z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze prawidłowe pouczenie strony o terminie wniesienia odwołania, organ odwoławczy przyjął, że organ podatkowy nie ponosi winy za powyższe uchybienie. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca zarzuciła; - naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez bezzasadne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy nie nastąpiło prawidłowe doręczenie decyzji skarżącemu, - naruszenie art. 151 Ordynacji podatkowej przez bezzasadne przyjęcie, że skarżącej, będącej osobą prawną skutecznie doręczono decyzję organu I instancji - naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej przez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym potwierdzenia nadania przesyłki listowej z decyzją organu I instancji W uzasadnieniu skargi podniesiono , że brak jest dowodu potwierdzającego prawidłowe doręczenie decyzji . Jak wynika bowiem z potwierdzenia odbioru zalegającego w aktach sprawy dokument ten nie jest opatrzony ani miejscem dokonania odbioru, ani żadną informacją, że wydano go osobie uprawnionej. Co charakterystyczne, pismo zostało opatrzone podpisem uniemożliwiającym identyfikację danej osoby, a druga strona "zwrotki" jest niewypełniona przez listonosza (żadna z rubryk nie jest wypełniona), co uniemożliwia stwierdzenie prawidłowości w doręczeniu przesyłki. Zatem doręczenie decyzji zostało dokonano w sposób nieprawidłowy, co w konsekwencji powoduje konieczność uchylenia postanowienia z 2 grudnia 2013 r. i uwzględnienie skargi przez organ na zasadzie art. 54 § 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi postanowienie nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że z art. 228 Ordynacji podatkowej wynika obowiązek badania przesłanek skutecznego wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym. Badanie tych przesłanek zastrzeżone jest dla organu odwoławczego. Wniesienie odwołania może być nieskuteczne z wielu przyczyn. W zależności od przyczyny powodującej, że wniesienie odwołania jest nieskuteczne, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia 1) niedopuszczalność odwołania albo 2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania albo 3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie organ podatkowy prawidłowo wykazał , że odwołanie od decyzji wymiarowej organu podatkowego wniesione przez pełnomocnika Spółki złożone zostało z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Nie sposób bowiem zgodzić się z argumentem pełnomocnika Spółki, że decyzja nie została doręczona w sposób prawidłowy ponieważ odebrała ją osoba nieuprawniona. Stosownie do treści art. 151 O.p. osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności, osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z uwagi na użycie przez ustawodawcę łącznika "lub", wyrażającego alternatywę rozłączną, wskazane miejsca należy uznać za równorzędne co do stosowania i skuteczności doręczeń. Nie są to przykładowo określone sposoby do doręczeń, lecz jedyne możliwe w postępowaniu podatkowym, których zachowanie gwarantuje skuteczność doręczania pism (tak m.in.: wyrok WSA w Opolu z 11 listopada 2009r. sygn. akt I SA/Op 275/08 LEX nr 477918). Według Sądu doręczenie przedmiotowej decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło skutecznie i do rąk osoby upoważnionej. Przesadzające w tej kwestii jest odbiór pisma, podpisanie dowodu doręczenia przez osobę czynną w siedzibie spółki, posługującą się pieczęcią podatnika. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2007 r. sygn. akt I FSK 1152/06, (LEX nr 440659), iż osobę, która w siedzibie osoby prawnej - adresata przesyłki dysponując pieczęcią firmową tego podmiotu dokonuje faktycznego odbioru przesyłki od doręczyciela i fakt ten potwierdza swoim podpisem oraz odbiciem pieczęci firmowej adresata nie sposób traktować jako osobę nieuprawnioną do odbioru korespondencji adresowanej do tej osoby prawnej. Obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest bowiem takie zorganizowanie odbioru pism, by dokonywała tego osoba upoważniona (zob. wyrok NSA z dnia 6 lipca 1997 r., sygn. akt I SA/Po 1829, Lex nr 37900). A zatem fakt, że dana osoba podjęła się oddania przesyłki, była czynna w siedzibie strony skarżącej i posłużyła się do potwierdzenia odbioru pieczątką firmy, przesądza o tym, że osoba ta miała uprawnienie do odbioru korespondencji. Stanowisko to zostało podzielone również w wyroku NSA z dnia 31 stycznia 1997 r., I SA/Lu 514/96, LEX nr 29014, w którym wskazano, że domniemywać należy, iż pracownik dysponujący pieczęcią jednostki i potwierdzający odbiór korespondencji jest osobą upoważnioną do odbioru pism. Sąd wskazuje także, że z akt podatkowych sprawy wynika, że w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego Spółka posługiwała się adresem, na który ostatecznie została skierowana decyzja wymiarowa. Bezspornym w niniejszej sprawie jest również to , że skarżąca decyzję odebrała o czym świadczy złożone odwołanie . Również w sposób bezpośredni nie podniesiono zarzutu , że przesyłkę odebrała osoba nieuprawniona. Zarzut ten został sformułowany w sposób pośredni, mianowicie pełnomocnik wywodzi , że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma nie można odczytać kto odebrał przesyłkę . Tymczasem, wiedzę na temat kto konkretnie odebrał przesyłkę posiada Spółka , ponieważ osoba odbierająca przekazała ją Spółce - mimo to zarzut ten nie został skonkretyzowany . Jednocześnie zauważyć należy , że ten sposób doręczenia pism przez pracowników organu podatkowego - w siedzibie spółki na ręce pracowników spółki z użyciem pieczęci firmowej potwierdzający odbiór pism kierowanych przez organ podatkowy I instancji w toku postępowania podatkowego nie był przez Spółkę kwestionowany. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).