I SA/Kr 236/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata J.D. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2012 r. w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu M.B. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za 2008 r. postanawia: 1. przyznać na rzecz adwokata J.D., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy pl. D. w K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie, adwokat J.D. zwróciła się z wnioskiem o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed pierwszą instancją skarżącemu M.B. z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w żadnej części. Natomiast w piśmie z dnia 16 lutego 2012 r. adwokat J.D. wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm przepisanych i oświadczyła, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Jednocześnie do przedmiotowego pisma pełnomocnik z urzędu dołączyła stosowną opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 23 marca 2012 r., doręczonym prawidłowo w dniu 5 kwietnia 2012 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy) referendarz sądowy przyznał wyłącznie wynagrodzenie za sporządzenie ww. opinii w kwocie 147,60 zł wraz z podatkiem od towarów i usług, w związku z czym adwokat J.D. złożyła w ustawowym terminie sprzeciw, w którym podniosła, że reprezentowała skarżącego także w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i zażądała zasądzenia na jej rzecz kosztów w łącznej kwocie 442,80 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z kolei z art. 250 cytowanej ustawy wynika, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną pozostaje fakt, iż adwokat J.D. występowała w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika z urzędu skarżącego M.B. nie tylko na etapie postępowania międzyinstancyjnego sporządzając od wydanego wyroku z dnia 17 stycznia 2012 r. opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, ale dodatkowo brała udział w postępowaniu przed WSA w Krakowie, m. inn. występując na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku. W przewidzianym w przepisach prawa terminie zgłosiła również stosowne wnioski o zasądzenie kosztów i złożyła oświadczenie o tym, iż nie zostały one zapłacone w żadnej części. W związku z powyższym na podstawie § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.