I SA/Kr 239/10

Dnia 22 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2009 roku [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 rok p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzję organu drugiej instancji tj. Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2009 roku R. D. otrzymała w dniu 28 grudnia 2009 roku (z akt wynika, że decyzję w dniu 28 grudnia 2009r. odebrała pełnomocnik skarżącego – pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru). Przedmiotowe rozstrzygnięcie zawierało również pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skargę na powyższą decyzję R. D. złożyła osobiście w dniu 28 stycznia 2010 roku. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa – skargę wnosi się w terminie 30 dniu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Dalej na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 oraz § 3 wskazanego aktu prawnego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 27 stycznia 2010r. Wobec powyższego, skoro przedmiotowa skarga została wniesiona 1 dzień po upływie ustawowego terminu (który kończył się w dniu 27 stycznia 2010 roku), zaś skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, Sąd na zasadzie art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa winien był odrzucić skargę. W świetle wyżej przedstawionej argumentacji, na podstawie powołanych w niej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.