I SA/Kr 2398/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Anna Znamiec (spr) Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: Bożena Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2005r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego "M." Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1995r. - skargę oddala- W dniu [...].01.1996 r. PHU "M." Spółka z o. o. w Krakowie złożyła w Urzędzie Skarbowym deklarację VAT - 7 w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1995 r., wykazując zobowiązanie podatkowe w wysokości 10352,00 zł. W związku z niewykonaniem przez podatnika zobowiązania Urząd Skarbowy w dniu [...].05.1996 r. wydał decyzję nr US [...] określając podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1995 r. w kwocie 10352,00 zł. Od decyzji tej podatnik nie wniósł odwołania, decyzja stała się zatem ostateczna i prawomocna. W dniu [...].05.2002 r. PHU M. Spółka z o. o. w Krakowie złożyła deklarację korygującą za miesiąc grudzień 1995 r. w której wykazała różnicę podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 7973,00 zł. Podatnik nie uwzględnił kwoty podatku należnego w wysokości 18325,00 zł wynikającego z faktury VAT nr [...] z dnia[...].12.1995 r. wystawionej dla F.H. M. M. K.. Decyzją z dnia[...].07.2003 r. nr [...] Urząd Skarbowy umorzył postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1995 r. jako bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że za ten miesiąc została wydana w dniu [...].05.1996 r. decyzja nr US[...]określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, która stała się ostateczna i prawomocna. Podatnik wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu podatkowego, podnosząc, że podstawą złożenia korekty była fakt, iż jedna z transakcji nie była wykonana w ramach działalności gospodarczej i nie była realizacją umowy cywilnoprawnej lecz rezultatem oszukańczej działalności ze strony osoby, która działała z zamiarem wyłudzenia. Podatnik powołał się na niezgodną z prawem działalność firmy H.Co. Transakcja z firmą H.Co nie była w ogóle sprzedażą w rozumieniu przepisów podatkowych i nie może podlegać opodatkowaniu. Decyzją z dnia [...].11.2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko zajęte przez Urząd Skarbowy W uzasadnieniu decyzji organ II instancji ponadto podniósł, że zgodnie z przepisem art. 70 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) przedawniło się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Postępowanie egzekucyjne dotyczące podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. zostało umorzone w dniu 18.06.2002 r. W związku z powyższym brak było przedmiotu korekty, a zatem istniały przesłanki do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej PHU M. Spółka z o. o. w K. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżąca pomimo przedawnienia i umorzenia zaległości ma interes prawny w merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy. W ocenie strony skarżącej organ II instancji bezpodstawnie powołał się na przepis art. 243 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż przepis ten obowiązuje od 01.01.2003 r., a podatnik złożył korektę deklaracji VAT - 7 za grudzień 1995 r. w 2002 r. Strona skarżąca przyznaje, że na mocy przepisów przejściowych, przepisy ustawy nowej stosuje się do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie zmian tj. przed dniem 01.01.2003 r. , ale uważa, że przepisy te są niekonstytucyjne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło nie w dniu złożenia korekty deklaracji VAT - 7, ale na mocy postanowienia nr [...] doręczonego stronie skarżącej w dniu [...].07.2003 r. zatem wszczęcie postępowania nastąpiło już pod rządami ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2003 r. Zgodnie z przepisem art.97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 70 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się (wygasa) po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. uległo zatem przedawnieniu z dniem 31.12.2001 r. Strona skarżąc złożyła korektę deklaracji VAT - 7 za grudzień 1995 r. w dniu 21.05.2002 r., a zatem po upływie terminu przedawnienia, w wyniku którego zobowiązanie podatkowe wygasło na mocy przepisu art. 59 par. 1 pkt 9 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Jak wynika ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, wynika, że postępowanie egzekucyjne dotyczące zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r. zostało umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania. Bieg terminu przedawnienia nie uległ przerwaniu ponieważ w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie dokonano czynności egzekucyjnych, a zatem nie zaistniała przesłanka na mocy przepisu art. 70 par. 3 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa przerywająca bieg przedawnienia. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie zasługują na uwzględnienie zarzuty strony skarżącej, dotyczące stosowania przepisu art. 243 par. 1 a cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na postanowienia organu podatkowego I instancji, które zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 01.07.2003 r., a zatem postępowanie podatkowe toczyło się na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. Skoro zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. wygasło z dniem 31.12.2001 r. to postępowanie wszczęte na wniosek strony skarżącej, złożony w dniu 21.05.2002 r. po wygaśnięciu zobowiązania powinno zostać umorzone na podstawie art. 208 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa jako bezprzedmiotowe. Zakres kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, Sąd sprawdza, czy wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, procesowego, a naruszenie prawa mające lub mogące mieć wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji zgodnie z przepisem art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając ją za zgodną z prawem, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).