I SA/Kr 2401/03

Sygn. akt I SA/Kr 2401/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2006r., sprawy ze skarg T. A., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 7 listopada 2003r. Nr [...], w przedmiocie bezczynności organu egzekucyjnego, - skargi odrzuca- I SA/Kr 2401/03 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...].09.2003r. T. A. zwrócił się z żądaniem sprostowania zamieszczonego w postanowieniach Naczelnika Urzędu Skarbowego - z dnia [...].08.2003r. nr [...] i [...] błędnego pouczenia w przedmiocie organu za pośrednictwem którego należy złożyć zażalenie na te postanowienia do Dyrektora Izby Skarbowej . Postanowieniami [...] z dnia [...].09.2003r. Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 124 i art. 111 w zw. z art. 126 kpa i art.18 u.o.p.e. sprostował powyższe postanowienia w ten sposób, że znajdujące się w nich słowa "tutejszy urząd" zastąpił słowami "tutejszego organu egzekucyjnego". Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu [...].10.2003r. W międzyczasie, tj. pismem z dnia [...].10.2003r. złożył zażalenie na niezałatwienie w terminie spraw wszczętych jej wydaniem zamieszczonym w piśmie z dnia [...].09.2003r. Dyrektor Izby Skarbowej uznał zażalenie za nieuzasadnione postanowieniem z [...].11.2003r. nr [...] W skardze na powyższe postanowienia T. A. wniósł o ich uchylenie. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skarg i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 97 przepisów wprowadzających p.p.s.a. skarga służy na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, a więc i w sprawach wydania postanowień w postępowaniu egzekucyjnym, na które służą zażalenia. Do rzędu takich postanowień nie należy postanowienia, o których mowa w art. 111 w zw. z art. 126 k.p.a. czemu dał wyraz organ I instancji pouczając o tym, że jego postanowienia są ostateczne. W tym stanie niniejszych spraw skargi są niedopuszczalne. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.