I SA/Kr 2474/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk Sędziowie NSA (del.) Jan Zając Asesor WSA Anna Znamiec (spr) Protokolant Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2004r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2002 rok. - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] 2002 r. nr [...] Wójt Gminy ustalił Panu J. C. podatek od nieruchomości za 2002 r. w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Pan J C., wskazując, iż w zaskarżonej decyzji błędnie podany jest obszar działki nr [...]. Jego zdaniem działka nr [...] ma powierzchnię ponad 2000 m2. Odwołujący się wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, podania obszaru działki nr [...], który jest oparty na protokole Komisji Uwłaszczeniowej z 1975 r., dostarczenia uwierzytelnionych notarialnie protokołów Komisji Uwłaszczeniowej dla działki nr [...], dostarczenia wyciągów protokołów do AWZ nr [...] z [...]1975 na nazwisko S. C. oraz map do parceli wymienionych w akcie. Zdaniem odwołującego się obszar działki nr [...] nie został ustalony w oparciu o dokumenty źródłowe lecz w oparciu o wtórne rejestry i mapy dlatego powinien ulec zmianie. Pan J. C. stwierdził, że zbiór ewidencji gruntów jest wadliwie założony oraz nieprawidłowości istniejące na terenie Gminy. W dniu [...] 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że stosownie do przepisu art. 2 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz.84) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m. in. grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, a podstawę opodatkowania stanowi ich powierzchnia. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach pranych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości. Działka wymieniona w zaskarżonej decyzji ma powierzchnię 1000 m2 i podlega podatkowi od nieruchomości. Organ podatkowy I instancji zastosował prawidłową stawkę podatkową w wysokości 0,04 zł za 1 m2 gruntów będących użytkami rolnymi nie wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym wykorzystywanych na cele rolnicze - na podstawie uchwały Rady Gminy z dnia [...] 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnia, klasa użytku gruntu oraz jego rodzaj ustalone są w ewidencji gruntów i budynków. Jeżeli zatem odwołujący się kwestionuje dane zawarte w ewidencji to powinien wystąpić o ich korektę w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego organy podatkowe, dokonując wymiaru podatku nie są uprawnione do przyjęcia za podstawę wymiaru podatku innej powierzchni od tej jaka figuruje w rejestrze gruntów prowadzonym przez właściwy organ geodezyjny. Organy te nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Pan J. C. wniósł skargę. Skarżący wnosi o orzeczenie winy Urzędu Gminy. Zdaniem skarżącego Urząd Gminy dopuścił się złamania prawa spisując pozorną umowę dożywocia między ojcem F. C. a bratem S. C., w tej części która stanowi o przeniesieniu własności nieruchomości. Ponadto skarżący wnosi o ustalenie obszaru gruntów i zabudowań na podstawie protokołów Komisji Uwłaszczeniowej z 1975 r., gdyż różnią się one od aktualnie istniejących ewidencji. Skarżący wniósł o uznanie wszelkich decyzji wydanych przez Urząd Gminy, a dotyczących 1,6 ha gruntu za bezprawne, gdyż w latach 1928 - 1975 był on właścicielem przedmiotowego gruntu. Zwrócił się także z prośbą o orzeczenie winy Urzędu Gminy za spowodowanie strat materialnych, które powstały na parceli [...]. Wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności dla Urzędu Gminy w celu przywrócenia porządku prawnego opartego o protokoły uwłaszczeniowe z 1975 r. Skarżący podkreślił, że nie odwołuje się od wysokości podatku ale od obszaru, który jest niezgodny z wyliczeniem na podstawie dokumentów notarialnych z lat 70 - tych. Skarżący podkreśla, że nie ze swojej winy nie opłacał podatku od parceli nr [...] w latach 1975-1990. Skarżący zarzucił Urzędowi Gminy działanie w złej wierze, zawieranie umów pozornych, wprowadzanie w błąd, ukrywanie stanu faktycznego odnośnie ustaleń Komisji Uwłaszczeniowej. Ponadto podkreśla, że ewidencja gruntów to system komputerowy, który musi być zgodny z dokumentami źródłowymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło oddalenie skargi. W dniu [...] 2004 r., [...] 2004 r. i [...] 2004 r. skarżący wniósł pisma uzupełniające do złożonej skargi. Skarżący wnosi o oddaleni odpowiedzi na skargę z przyczyn formalnych, merytorycznych, rachunkowych i proceduralnych. Skarżący domaga się zwrotu jego parceli nr [...] a także 1/6 pomieszczeń ok. 15 m2 wraz z pomieszczeniami gospodarczymi na parceli [...]. Wnosi o wydanie przez Sąd decyzji z klauzulą wykonalności do końca 2004 r., aby wszystko poza domem mieszkalnym T. i A. C. wybudowanym na parceli [...] zostało usunięte - ogrodzenie, linia doprowadzenia prądu, szopy, garaże i inne nietrwałe zabudowania. Dom mieszkalny T. i A. C. winien być przesunięty o ok. 30 m na parcelę brata S. do końca 2005 r. Realizacją i finansowaniem ww. zadań należy obciążyć sprawcę tj. Urząd Gminy na podstawie klauzuli wykonawczej wydanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Ponadto skarżący wnosi o wykonanie szeregu prac budowlanych polegających na zabezpieczeniu parcel [...] i parceli określonej w sentencji wyroku na koszt Urzędu Gminy. Skarżący wnioskuje aby poniesione koszty przez Urząd Gminy mogły być refundowane przez sprawców zaistniałych nieprawidłowości i z innych źródeł z uwzględnieniem pozyskania środków z UE jako, że działalność, którą skarżący prowadzi od 1947 r. - czyli przemysłowa uprawa krzewów winnych jest działalnością pionierską. Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego bądź procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, póz. 84 z późn, zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części oraz grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, a podstawę opodatkowania stanowi dla budynków i gruntów ich powierzchnia. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości. Na mocy przepisu art. 4 ust. 1 pkt 3 cyt. Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi dla gruntów powierzchnia tych gruntów. Nieruchomość gruntowa stanowiąca przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie ma powierzchnie 1000 m2 zgodnie z danymi z ewidencji gruntów i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków na mocy przepisu art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163). Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego organy podatkowe, dokonując wymiaru podatku nie są uprawnione do przyjęcia za podstawę wymiaru podatku innej powierzchni od tej jaka figuruje w rejestrze gruntów prowadzonym przez właściwy organ geodezyjny. Organy te nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego SA/Ka 2592/93, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego SA/Kr 2161/94). Organy podatkowe szczegółowo, w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji poinformowały skarżącego o trybie i procedurze dokonywania zmian w ewidencji gruntu. Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości w niniejszej sprawie została przyjęta przez organy podatkowe prawidłowo na podstawie danych z ewidencji gruntów. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, zawartych w skardze, a dotyczących wadliwości przeprowadzonej procedury uwłaszczeniowej, roszczeń w zakresie zwrotu nieruchomości, nakazaniu wykonania szeregu prac budowlanych stwierdzić należy, że zarzuty te nie odnoszą się do przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do orzekania w tym zakresie. Zakres kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, Sąd sprawdza, czy wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, procesowego, a naruszenie prawa mające lub mogące mieć wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji zgodnie z przepisem art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając ją za zgodną z prawem, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).