I SA/Kr 248/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym kwestii sprostowania zarządzenia z dnia 24 stycznia 2014 r. w sprawie ze skarg J. K. i S.K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 grudnia 2008 r., nr: [...],[...] [...],[...] [...],[...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2002 r., 2003 r. i 2004 r. postanawia : - sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 248/12, w ten sposób, że w zdaniu zaczynającym się od słów "W tej sytuacji" zamiast kwoty 100 zł wpisać kwotę 50 zł - Zgodnie z art. 156§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia celowościowa art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą podlegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na zasadzie jak dla sprostowania wyroku. W myśl natomiast art. 167 p.p.s.a., do zarządzeń przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 10 powołanej ustawy, w tym art. 156 § 1. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządził ściągnięcie od skarżących należności sądowej w kwocie 50 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu zarządzenia omyłkowo wpisano kwotę 100 zł nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej, w sytuacji gdy oczywistym jest - z uwagi na zwolnienie skarżących w 1/2 części od kosztów sądowych - że kwota ta wynosi 50 zł i o uiszczenie opłaty w tej wysokości skarżący zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 kwietnia 2012 r. Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę, na podstawie art. 156 §1 i §2 w związku z art. 167 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.