I SA/Kr 249/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg Z.K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 stycznia 2003 r., nr: [...],[...],[...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r., 1999 r. i 2000 r. postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe - Z.K. wniósł skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 stycznia 2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r., 1999 r. i 2000 r. Pismem z dnia 22 lutego 2006 r. organ poinformował Sąd, że skarżący zmarł 29 stycznia 2006 r. i załączył skrócony odpis aktu zgonu. W związku z tym postanowieniem z dnia 30 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe. Z ustaleń Sądu wynika, że żona skarżącego, jak również jego dzieci oraz wnuki odrzuciły spadek. Zgodnie z art. 130§1 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 131 p.p.s.a.). Skoro od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z uwagi na utratę zdolności sądowej (śmierć) skarżącego upłynął okres 3 lat, a nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony – to spełniona została przesłanka umorzenia postępowania sformułowana w art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę rozstrzygnięcia ww. przepisy. Sąd rozpoznając sprawy oparł się także na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.