I SA/Kr 251/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B" M.G., K. G. s.c. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2015r. znak [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2014r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz do przeniesienia na następny miesiąc postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych). Pismem z dnia 19 stycznia 2016r. M.G. i K.G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "B" M.G., K. G. s.c. w M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2015r. znak [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2014r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz do przeniesienia na następny miesiąc, do skargi dołączając dowód uiszczenia opłaty od skargi w kwocie 200 zł. Skarga została podpisana przez pełnomocnika strony skarżącej – radcę prawnego T.C. Pismem z dnia 7 marca 2016r. kierowanym do pełnomocnika strony skarżącej, tut. Sąd wezwał o usunięcie w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu zostało zawarte pouczenie, że nieusunięcie ww. terminie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została odebrana przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 24 marca 2016r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej w postaci pełnomocnictwa, a także brak w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Uchybienie skargi, w zakresie niewykazania umocowania do występowania w imieniu i na rzecz strony skarżącej w przedmiotowej sprawie, a także uchybienie skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie radca prawny, który podpisał skargę w imieniu strony skarżącej, nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej. Nie wskazał również wartości przedmiotu zaskarżenia do czego zobowiązuje art. 215 §1 p.p.s.a., stanowiący, iż w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W związku z powyższym, Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną – adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§3). Pełnomocnikiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, może być także funkcjonariusz lub pracownik kierowanej przez ten organ jednostki organizacyjnej (§4). W sprawach: 1) w których sąd przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, 2) w których sąd przedstawił pytanie prawne Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, 3) skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach - pełnomocnikiem organu może być także funkcjonariusz lub pracownik jednostki organizacyjnej kierowanej przez organ nadrzędny (§5). Mimo skutecznego doręczenia ww. wezwania tut. Sądu, braki formalne skargi nie zostały usunięte w terminie, który w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 31 marca 2016r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie na zasadzie art. 58 §3 p.p.s.a. w związku z art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia i odrzucił skargę. Z kolei stosownie do art. 232 §1 punkt 1) p.p.s.a. sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.