I SA/Kr 253/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 lutego 2025 r. znak: 1201-IOP2-2.4103.38.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 2021 r. do listopada 2022 r. oraz styczeń i luty 2023 r. postanawia: odrzucić skargę. R.M. (dalej: Skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 lutego 2025 r. znak: 1201-IOP2-2.4103.38.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 2021 r. do listopada 2022 r. oraz styczeń i luty 2023 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, z dnia 18 kwietnia 2025 r., Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem z dnia 5 maja 2025 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 16.262 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane powyżej zarządzenia, pełnomocnik Skarżącego odebrał w dniu 8 maja 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwania. Z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 13 czerwca 2025 r. wynika, że do dnia 12 czerwca 2025 r., Skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także zawierać elementy wymienione w punktach od 1 do 3 art. 57 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Z kolei w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Jak zaś wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z brzmieniem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym wyżej wymaganiom. Pełnomocnik Skarżącego nie dołączył do skargi pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego oraz nie uiścił wpisu od skargi. Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Natomiast zarządzeniem z dnia 5 maja 2025 r., został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 16.262 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca ww. wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 8 maja 2025 r. Termin do dokonania czynności – uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, upływał bezskutecznie w dniu 12 maja 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu i nie usunął braków formalnych i fiskalnych skargi. W tym stanie rzeczy bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.