I SA/Kr 255/08

PostanowienieWSA w Krakowie2008-06-12

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, utrzymująca się z niskiej renty inwalidzkiej i posiadająca bezrobotną córkę, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Strona skarżąca, której dochody z renty inwalidzkiej są niewystarczające do pokrycia kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jej i bezrobotnej córki, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd kierował się zasadą niedopuszczalności ograniczania prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające umorzenia zaległości podatkowej. Strona skarżąca, B. B. - W., utrzymuje się wraz z bezrobotną córką z renty inwalidzkiej w wysokości 620 zł miesięcznie brutto, nie posiada majątku i mieszka w mieszkaniu córki. Zespół Opieki Społecznej udziela im pomocy finansowej.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. W. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umorzenie zaległości podatkowej postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B. B - W o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego , z dnia [...]. , nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na umorzenie zaległości podatkowej Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz akt sprawy, B. B. – W. ur. w [...] prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką M.W. ur. w [...]. Matka i córka utrzymują się tylko z renty inwalidzkiej B. B – W wynoszącej 620 zł. miesięcznie brutto. Ma ona niedowład kończyn górnych oraz dolnych i porusza się przy pomocy lasek. M. W. jest osobą bezrobotną, która nie może znaleźć pracy. Sytuacja ta powoduję , iż obu paniom brakuje często środków na egzystencję. W związku z tym pomaga im finansowo Zespól Opieki Społecznej w P. Strona skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Mieszka w mieszkaniu córki o pow. 51 m2. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja B. B. – W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych – nawet stosunkowo niewysokich jak w niniejszej sprawie. Uzyskiwane przez rodzinę środki finansowe są tak niskie, iż konieczność uiszczenia kosztów sądowych spowodowałaby zagrożenie egzystencji matki i córki a wręcz uniemożliwiłaby realizację ich podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku B. B. – W, zwalniając ją od kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło