I SA/Kr 259/04

Sygn. I SA/Kr 259/04 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Długosz- Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. reprezentowanej przez kuratora W. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 grudnia 2003 roku Nr. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2001 r. postanawia: skargę odrzucić. Skarżąca działająca przez kuratora W. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 XII 2003 r. oznaczone numerami [...] do nr [...] oraz numerami [...] do numeru [...]. Decyzje te dotyczyły podatku VAT i wiązały się z nieruchomością stanowiącą współwłasność skarżącej i innych osób. Z uwagi na to, że w jednym piśmie zaskarżono kilkanaście decyzji dotyczących różnych osób a nadto różnych okresów ich zaległości w tym podatku, zarządzono ich rozdzielenie. Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego wezwano pełnomocnika skarżącej do każdej z tych spraw, którym nadano osobną sygnaturę o nadesłanie odpisu skargi, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa w terminie tygodniowym pod rygorem jej odrzucenia. W powyższym terminie pełnomocnik złożył w l egzemplarzu pismo dotyczące wszystkich spraw /zaskarżonych decyzji/, podając łącznie wartość przedmiotu sporu dotyczącą spraw, w których wydano decyzje odnośnie poszczególnych współwłaścicieli nieruchomości, nie wskazując wartości zaskarżenia w odniesieniu do każdej decyzji oddzielnie. Jednocześnie złożył jedynie 3 odpisy skargi jako dotyczące wszystkich decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarżąca nie wykonała w pełni zarządzenia w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenia odpisów skarg. Jak podano wyżej, wobec zaskarżenia w jednym piśmie różnych decyzji dotyczących różnych osób i okresów jakich zaległości podatkowe dotyczyły, doszło do rozdzielenia wniesionej skargi. Podstawę ku temu stanowi przepis art. 57 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr. 153, poz. 1270/ w zw. z przepisem art. 97 par. l ustawy wprowadzającej tą ustawę /DZ. U. Nr. 153 z 2002 r. poz. 1271 ze zm./ Skarga tycząca każdej decyzji otrzymała osobną sygnaturę, zaś pełnomocnikowi doręczono wezwanie o uzupełnienie braków w każdej sprawie oddzielnie, podając w niej sygnaturę akt sądowych i numer zaskarżonej decyzji. Rzeczą pełnomocnika było ścisłe wykonanie zarządzenia w każdej sprawie, nie czyni temu zadość podanie wartości przedmiotu zaskarżenia łącznie - odnośnie skarg wniesionych przez poszczególnych skarżących. Zgodnie bowiem z art. 215 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe, należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Również do każdej z tych spraw należało dołączyć odpisy skarg, czego nie uczyniono. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów art. 58 par. l pkt. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, której braków formalnych nie uzupełniono odrzucił.