I SA/Kr 2611/01

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Ś. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności G. Ś. za zaległości podatkowe "L - V" sp. z o.o. z siedzibą w L. w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym za lata 1998-2000. postanawia: ustanowić dla G. Ś. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek G. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności G. Ś. za zaległości podatkowe "L - V" sp. z o.o. z siedzibą w L, w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym za lata 1998-2000. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów G. Ś. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 1 131,56 zł. miesięcznie. Mieszka w dom u, który jest własnością syna. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Posiada jedno konto bankowe, które umożliwia jej korzystanie z "debetu'. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, póz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja G. Ś. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Jest ona osobą bez majątku i oszczędności. Opłacenie adwokata spowodowałoby pogorszenie warunków egzystencji G. Ś. i utrudniłoby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej o ustanowienie adwokata. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, póz .1270) orzeczono jak w sentencji.