I SA/Kr 269/06

Dnia 30 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Przedsiębiorstwo Państwowe na wynik kontroli dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 31 października 2005 roku Nr [...] w przedmiocie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi za okres od 01.01.2004 r. do 31.12.2004 r. postanawia : - skargę odrzucić - Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wszczął postępowanie kontrolne w stosunku do "A." Przedsiębiorstwo Państwowe, działając w oparciu o art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej. Następnie w stosunku do "A." Przedsiębiorstwo Państwowe został wydany w dniu 31 października wynik kontroli nr [...], który został doręczony stronie [...].11.2005 r. W wyniku kontroli dokonano analizy w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi za okres od 01.01.2004 r. do 31.12.2004 r. Wynik kontroli zawierał ustalenia funkcjonowania przedsiębiorstwa w wyżej wymienionym zakresie oraz związanie z tym ustalone nieprawidłowości. W wyniku kontroli nie zawarto natomiast żadnych rozstrzygnięć. W dniu [...] stycznia 2006 r. "A." Przedsiębiorstwo Państwowe wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wynik kontroli z dnia 31 października 2005 r. nr [...] wydany przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. oraz na czynność dokonaną przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. polegająca na przeprowadzeniu kontroli w "A." Przedsiębiorstwo Państwowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż brak jest prawnych podstaw do jej rozpoznania. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego regulują postanowienia art. 3-5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wśród wymienionego katalogu przedmiotu zaskarżenia brak jest aktów prawnych, na które powołuje się strona skarżąca. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych wynik kontroli skarbowej nie nakładający żadnych obowiązków na kontrolowanego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W uchwale NSA z dnia 4 grudnia 2000 r., sygn. akt FPS 13/00, sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Uchwała ta mimo, iż została podjęta na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) zachowuje swoją aktualności również w obecnym porządku prawnym. Analiza wyniku kontroli z dnia 31 sierpnia 2005 r. nr [...] wykazuje , iż mamy do czynienia z takim wynikiem kontroli o jaki mowa w w/w uchwale, ograniczającym się jedynie do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki, sprawia, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega badaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżący może natomiast bronić swojego interesu w postępowaniu, w którym mogą być wykorzystane ustalenia zawarte w wyniku kontroli. Uznać również należy, iż skarga w zakresie czynności przeprowadzenia kontroli skarbowej nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Przeprowadzona kontrola skarbowa miała swoje źródło i uzasadnienie prawne w postanowieniu Dyrektora Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] wszczynającym postępowanie kontrolne w stosunku do "A." Przedsiębiorstwo Państwowe w oparciu o art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej. Ustawa o kontroli skarbowej nie precyzuje czy postanowienie to jest zaskarżalne, wobec czego należy - zgodnie z dyspozycją art. 31 ust. 1 u.k.s. -wyjaśnić tą kwestie na podstawie Ordynacji podatkowej. W myśl art. 236 §1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, jeżeli ustawa tak stanowi. Ordynacja podatkowa nie przewiduje takiego środka odwoławczego na postanowienie o wszczęciu postępowania. Na postanowienie, a co za tym idzie na czynności kontroli, nie służy również skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się ono w katalogu aktów prawnych wymienionych (ustalonych) w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z tego względu skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270).