I SA/Kr 27/05

Sygn. akt I SA/Kr 27/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr), Sędziowie: WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007r., sprawy ze skargi S. B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 26 października 2004r Nr [...], w przedmiocie podatku od środków transportowych, - s k a r g ę o d d a l a - Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] Prezydent Miasta określił wobec S. B. wysokość zobowiązania podatkowego za 2004 r. na kwotę 280,00 zł oraz wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji w kwocie 16,10 zł co dało w sumie 296,10 zł. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że w wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, że podatnik był w okresie do stycznia do czerwca 2004 r. właścicielem samochodu N. o nr rej. [...] Stosownie do art. 8, art. 9, art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. 2002 Nr 9, poz. 84 z późn. zm.) i uchwały Rady Miasta właściciel pojazdu miał obowiązek bez wezwania, uiścić podatek od środków transportowych w ustawowych terminach. Do dnia wydania decyzji podatnik nie dokonał wpłaty należnego podatku. Z powodu zwłoki w zapłacie zobowiązania podatkowego od należności podatkowych zostały naliczone odsetki, zgodnie z art. 53a ordynacji podatkowej. Na powyższą decyzję podatnik wniósł odwołanie w którym podniósł, iż nie jest właścicielem wskazanego w decyzji samochodu, gdyż w 1994 r. zdał dowód rejestracyjny i wyrejestrował pojazd. Zaznaczył, iż pomimo wielokrotnych monitów i podań kierowanych do Urzędów nadal jest obciążany w sposób niezasadny podatkiem od środka transportowego, którego nie posiada. Decyzją z dnia 26 października 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji celem jej ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy wiążą z rejestracją samochodu. Zaznaczono, iż w aktach sprawy brak jest dowodu, iż samochód N. stanowi własność S. B.. W szczególności brak jest dokumentów z Wydziału Komunikacji UM, potwierdzających wskazane wyżej dane. Organ podniósł, iż w aktach sprawy znajduje się kserokopia odpowiedzi Referatu Rejestracji Pojazdów, Wydziału Spraw Administracyjnych UM z dnia [...] maja 2001 r. na pismo podatnika z której wynika, iż w ewidencji pojazdów wycofanych z ruchu czasowo za lata 1993 - 1994 nie figuruje wskazany pojazd. Chociaż pismo dotyczy rejestru pojazdów wycofanych z ruchu, jednakże rodzi to wątpliwość czy samochód ten był w ogóle zarejestrowany, tym bardziej że prośba podatnika zawarta w piśmie z dnia [...] kwietnia 2001 r. dotyczyła m.in. wyrejestrowania pojazdu. W piśmie z dnia [...] maja 2001 r. Referat Rejestracji Pojazdów nie wypowiedział się w kwestii wniosku zawartego w piśmie podatnika. W uzasadnieniu podniesiono również, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób ustalić dopuszczalnej masy całkowitej samochodu. Ponadto organ zaznaczył, iż w decyzji wymiarowej powinna zostać wskazana podstawa opodatkowania, stawka podatku oraz sposób jego wyliczenia. W zaskarżonej decyzji nie znajdują się wszystkie wskazane wyżej, bezwzględnie wymagane, elementy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. B.wniósł o uchylenia zaskarżonej decyzji, umorzenie postępowania Kolegium w całości i zawieszenia postępowania egzekucyjnego z powodu złożenia skargi na decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 233 § 2 i 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż brak jest w aktach jakichkolwiek dowodów na fakt, iż pojazd za posiadanie którego został mu wymierzony podatek, należy do niego. W szczególności wskazano, iż brak jest dokumentów wskazujących na fakt zarejestrowania pojazdu na S. B.jak również brak dowodów na jego wyrejestrowanie. Zarzucono brak w decyzji wskazania masy samochodu, stanowiącego podstawę określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz podstawy prawnej w postaci uchwały Rady Miasta. Ponadto nie został w decyzjach przedstawiony sposób obliczenia podatku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podniosło, iż są one bezzasadne i powodują, że skarga powinna zostać oddalona. Powtórzone zostało, iż w aktach brak jest dowodów na to, że samochód stanowi własność podatnika, gdyż znajdują się tam jedynie wydruki komputerowe. Wydruki te są datowane na dzień [...]sierpnia 2004 r., a to wskazuje, że postępowanie było prowadzone po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne. Powtórzono, iż istnieje wątpliwość czy samochód jest w ogóle zarejestrowany na podatnika, tym bardziej iż brak w aktach stanowiska organów na zgłoszony przez S. B. w 2001 r. wniosek o wyrejestrowanie pojazdu. Nie zostały zgromadzone dokumenty wskazujące wartość masy całkowitej samochodu. Zaskarżona decyzja nie określała również sposobu wyliczenia zobowiązania podatkowego. Braki w dokumentacji uniemożliwiają stwierdzenie istnienia obowiązku podatkowego, co skutkowało uchyleniem decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów podniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja organu podatkowego drugiej instancji jest prawidłowa i odpowiada prawu. Art. 121 § 1 ordynacji podatkowej stwierdza, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Ponadto zgodnie z art. 122 ordynacji, w toku prowadzonego postępowania, organy podatkowe mają obowiązek podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji w sposób zasadny uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak słusznie ustalono organ pierwszej instancji nie zgromadził w sprawie całego materiału dowodowego i w związku z tym nie dokonał koniecznych ustaleń faktycznych, pozwalających na wydanie decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego podatnika w podatku od środków transportowych za 2004r. W szczególności organ pierwszej instancji nie ustalił w sposób szczegółówy i nie budzący żadnych wątpliwości, czy samochód Nysa o nr rej. KKB 2586 należy do S.B.. Okoliczność ta jest wątpliwa tym bardziej, iż dokumentami dotyczącymi ustaleń w tym zakresie są wydruki komputerowe opatrzone datą po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Ponadto, jak to słusznie zaznaczył organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji, brak jest danych na temat rozpatrzenia wniosku o wyrejestrowanie wskazanego pojazdu zawartego w piśmie podatnika skierowanym do UMK w dniu 30 kwietnia 2001 r. Nie ustalono też czy wskazany wniosek został rozpatrzony pozytywnie to jest czy samochód został wyrejestrowany, bądź załatwiony odmownie. Wskazana kwestia ma rudymentarne znaczenia, gdyż okoliczność posiadania pojazdu przez podatnika powinna być dogłębnie i jednoznacznie wyjaśniona, jako fakt kreujący obowiązek podatkowy. Słusznie podatnik podniósł, iż brak było w aktach podatkowych ustaleń w kwestii bliższej charakterystyki technicznej pojazdu (np.: masy pojazdu) od których to danych uzależniona jest wysokość podatku od środków transportowych. Zasadnie organ drugiej instancji wskazał, iż decyzja Prezydenta Miasta nie zawiera wszystkich elementów prawem przewidzianych a to: dokładnej podstawy prawnej wymierzonego podatku, stawki podatkowej i precyzyjnego określonego sposobu obliczenia jego wysokości. W szczególności organ podatkowy pierwszej instancji nie wskazał na jakich podstawach przyjął określoną stawkę podatkową i ile ona wynosi a także nie wskazał dokładnego sposobu obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego. Również tego rodzaju uchybienia mogą być usunięte tylko i wyłącznie w ramach powtórnie przeprowadzonego postępowania podatkowego. Zarzuty podniesione przez podatnika w skardze także zasługują na uwzględnienie chociaż w rzeczywistości są one tożsame z uchybieniami jakie wytknęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze organowi podatkowemu pierwszej instancji. Po dokonaniu wnikliwej analizy przebiegu postępowania Sąd uznał, iż działania i rozstrzygnięcia organu podatkowego drugiej instancji w niniejszej sprawie były prawidłowe i nie naruszały przepisów prawa materialnego ani procedury. Organ podatkowy drugiej instancji wydał rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłowo zastosowaną normę art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Wskazany przepis stanowi, iż organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Ponieważ w przedmiotowej sprawie niezbędne stanie się przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania dowodowego w znacznej części, Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie uchyliło decyzję Prezydenta Miasta wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności faktyczne, które organ pierwszej instancji zobowiązany będzie zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 p.p. s. a. orzekł o jej oddaleniu.