I SA/Kr 272/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 5 czerwca 2013r. Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 272/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W dniu 13 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie zaś do treści przepisu art. 141 § 3 p.p.s.a. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy skarżący wraz z zawiadomieniem o wyznaczeniu terminu rozprawy otrzymał pouczenie, iż pisemne uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a zgłoszenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (zawiadomienie wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 17 i 21 akt sądowych). Skoro zatem wyrok ogłoszono w dniu 5 czerwca 2013 r., to termin do wniesienia żądania sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku upływał w dacie 12 czerwca 2013r., co oznacza, że pismo skierowane przez skarżącego do Sądu dnia następnego było już spóźnione, a z tego względu bezskuteczne. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 141 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.