I SA/Kr 272/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Oświęcimiu na uchwałę Rady Miejskiej w Zatorze z dnia 24 listopada 2009 r. Nr LI/276/09 zmieniającej uchwałę z dnia 25 listopada 2008 r. XXXIII/183/08 w sprawie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych w zakresie zawarcia we wzorach informacji pouczenia podatnika o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań przewidzianych przez art. 233 ustawy Kodeks karny postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 272/14, poprzez wpisanie w piętnastym wersie sentencji "nr XXXIII/183/08" w miejsce "XXXIII/83/08". Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd omyłkowo oznaczył numer uchwały, która została zmieniona uchwałą zaskarżoną, gdyż zamiast "nr XXXIII/183/08" napisał "nr XXXIII/83/08". Powyższa okoliczność nie budzi żadnych wątpliwość i znajduje uzasadnienie w aktach sprawy, m.in. znajdującej się w nich kserokopii uchwały LI/276/09. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. | | |